Het dorp Haarzuilens

Ongeveer een kilometer na het kasteel liepen we het dorp Haarzuilens in. Dit was het eerste huis wat we zagen, de rood-witte luiken verraden welke gebouwen bij het landgoed horen.  

Het oorspronkelijke dorp Haarzuilens lag naast het kasteel maar moest voor de bouw van het huidige Kasteel de Haar wijken. Uitgezonderd de toen vervallen kerk. Die staat nog steeds naast het kasteel maar wel volledig gerestaureerd.

In 1898 werd Haarzuilens afgebroken. De kasteelheer wilde nieuwe kasteeltuinen aanleggen en daarvoor moest het dorp verdwijnen. Een kilometer oostelijker werd een nieuw dorp uit de grond gestampt, grotendeels ontworpen door architect Pierre Cuypers, die ook verantwoordelijk was voor de herbouw van het kasteel. Het nieuwe dorp was net als het oude opgezet als een brinkdorp. 

Je zou in dit dorp zo een Dickens festival kunnen organiseren schoot er door mijn hoofd toen ik er rondliep, je waant je in een oud Engels dorpje. We zijn hier naar binnen gegaan, ik was nieuwsgierig naar de inrichting en inderdaad, genoeglijke old-english stijl. Onszelf op koffie met gebak getrakteerd.

Op de brink een waterpomp. Aan de achterzijde ligt onderin de gouden sleutel met het wapen van Haarzuilens. In het derde weekend van september wordt de sleutel eruit gehaald als de burgemeester van Utrecht de jaarlijkse kermis officieel en feestelijk komt openen.

Zo leuk, de rood witte strepen links boven de uitbouw en dan weer een ander patroon op een deur. Dit zag je bij alle huizen.

Onmiskenbaar een oude bakkerij.

Een prachtig pand trouwens met al die trapgeveltjes.

De rode luiken worden ver doorgevoerd in dit dorp, zelfs op het eendenhotel met rieten dak midden in een grote vijver. Hierna liepen we het dorp uit om aan onze eigenlijke wandeling te beginnen.

Wordt  vervolgd.