Kasteel de Haar

Op zoek naar korte wandelroutes van zo'n kilometer of vijf kwam ik een rondje om Haarzuilens tegen. Dat ligt vanaf Stolwijk achter Woerden en is om aan te rijden voor ons.  Dus toen het verleden zondag prachtig weer was gingen we op weg en waren daar omstreeks half elf. Ik was er weleens geweest maar dat is heel lang geleden en kon me zo'n groot parkeerterrein niet herinneren. En dat stond al voor driekwart vol met auto's.

 Kasteel de Haar lijkt misschien een oud kasteel, maar dat is het helemaal niet. Nadat het vorige kasteel afbrandde was er eigenlijk niet veel meer van over. Étienne baron van Zuylen van Nyevelt van de Haar had rond 1890 wilde plannen toen hij de ruïne erfde. Hij gaf de beroemde Limburgse architect Cuypers de opdracht om een kolossaal Frans kasteel te ontwerpen dat eruit zag alsof het uit de middeleeuwen kwam.

Je kan er een wandeling door de kasteeltuinen maken en/of een bezoek aan het kasteel brengen en dat wilden heel veel mensen en niet alleen Nederlanders, we hoorden allerlei talen spreken. Wij hoefden niet en na een foto van het reusachtige poortgebouw, ik moest wel even wachten tot er niemand liep, begonnen wij aan onze wandeling. 

Na eeuwen privébezit te zijn geweest, heeft baron van Zuylen van Nijevelt van de Haar in 2000 het kasteel en omliggende park (circa 55 hectare) ondergebracht in de Stichting Kasteel de Haar om de benodigde restauratie uit te kunnen voeren en het kasteel voor de toekomst te behouden. 

Eveneens in het jaar 2000 is het landgoed Haarzuilens (de 400 hectare buiten kasteel en park) aangekocht door de Vereniging Natuurmonumenten. Natuurmonumenten heeft bij deze transactie 20 miljoen euro aan Stichting Kasteel de Haar gegeven, dit geld is gebruikt voor de restauratie van kasteel en park.

Het kasteel, het grootste van Nederland, lig rondom in een groot park dus bijna onzichtbaar voor fotografen maar een paar honder meter verder kon ik net over een dijkje deze foto nemen. En dit is nog maar een deel van het kasteel.

Op dat dijkje stonden er paar grote tuinvazen, die krijg je alleen niet versjouwd, zo groot. Prachtig waren ze.

Onder deze brug door liepen we richting het dorpje Haarzuilen, daarover morgen meer.

Toen we terugkwamen van de wandeling is Mart de auto gaan halen en ik liep het binnenterrein met het koetshuis nog even op. Er stroomden nog steeds volop bezoekers naar binnen.

Het poortgebouw vanaf de andere kant.

En het mooi versierde hek. Dankzij de inkomsten van de vele bezoekers en die miljoenen van Natuurmonumenten ziet alles er tip top uit. Het is zeker een bezoek waard maar ga dan niet tijdens de feestdagen. Ik zou bijvoorbeeld graag de prachtig aangelegde tuinen willen zien maar dan in het voorjaar.

Wordt vervolgd.