Je hoort mij niet klagen over het weer. Afgelopen maandag de hele dag zon en vanmiddag hier weer. Natuurlijk zit er zo nu en dan een sombere dag tussen maar het is januari, wat wil je. Dus stapten wij maandag met plezier naar buiten om naar buurtschap Koolwijk te lopen. Daar lopen we een stuk in en keren dan weer om. Iedere keer proberen we een stukje verder te lopen, al zijn het maar 3 boerderijen. Ik loop nu 6 km en ben daar heel tevreden over.
Dit water lag een week geleden nog vol met sneeuwijs en kijk nu eens, bijna rimpelloos en de zon erboven zorgde voor mooie weerschijn van de bomen en het riet.
Er zat een aalscholver in het land en af en toe spreidde hij zijn vleugels helemaal. Maar net als ik richtte weer niet. Eigenwijs beest.
Een oud schuurtje in het land, zulke bouwvalletjes zie je niet veel meer hier. Leuk dat je door dat gat een doorkijkje had.
Een jonge knobbelzwaan. Hij wordt pas in zijn tweede levensjaar volledig wit.
Hij zat zijn toilet te maken, zat geen moment stil en ik maar wachten. Voor vogels moet je veel geduld hebben.
En toen nog een blauwe reiger met daarachter krakeenden. Leuk zoveel vogels op de foto en dat allemaal dankzij de vele knotwilgen die langs de slootkanten staan. Daar kan ik lekker tegenaan leunen om een enigzins scherpe foto te krijgen want erg stabiel sta ik niet op mijn benen.
Reacties
Je laatste zin herken ik heel goed. Ik zoek ook steeds meer de steun van een boom, een paal of een gebouw.
Groetjes van Marlou