Na het dorp Haarzuilens liepen we eerst een stuk over een asfaltweg, minder leuk, maar al gauw kwamen we op het landgoed te lopen.
Op de site van Natuurmonumenten las ik het volgende: Bijzonder aan landgoed Haarzuilens is de verscheidenheid aan beheertypen; akkers, bos en bloemrijke graslanden komen allemaal terug in het gebied. In juli 2025 zijn er maar liefst 1000 verschillende planten, dieren en insecten geteld op landgoed Haarzuilens.
Vrijwilligers, natuurliefhebbers, biologen én omwonenden hebben samen twee maanden lang gezocht, gekeken en genoteerd. Deze telling laat zien hoe rijk en bijzonder de natuur op het landgoed is.
Dit soort natuur hoort op een oud landgoed.
| Zo'n prachtige bomenlaan, de status van toegangsweg verloren, ik kan er echt van genieten. |
Na de bomenlaan kwamen we in het Parkbos de Haar te lopen. Tijdens de boomplantdagen in november 2015 kwamen 15.000
mensen naar landgoed Haarzuilens om een boom te planten in het nieuwe Parkbos
de Haar. Maar liefst 70.000 bomen gingen de grond in.
Het is ook een speelbos. Kinderen zullen die stapstenen leuk vinden, ik minder maar nam wel het smalle bruggetje.
Deze brug vond ik erg mooi. Uitgevoerd in rood metaal.
De stapstenen door het moeras durfde ik wel aan, het water was hier heel ondiep.
Onze wandeling voerde ons nog over dit vlonderpad en daarna kregen we het kasteel in zicht. Al met al een leuke wandeling op een prachtige zonnige dag.
Inderdaad, een prachtige wandeling. Eentje om te onthouden voor als je daar in de buurt bent.
ReplyDeleteHa Marthy, een heerlijke wandeling in het landgoed. Dat zijn wel de mooiste wandelingen: heel afwisselend.
ReplyDeleteIk denk, dat ik Henry er eens een keer mee naar toe neem: die is ook gek op afwisseling.
Groetjes!
Indrukwekkend is ook de inzet van zovelen om dit landgoed te beheren!
ReplyDeleteHeel mooi landgoed! Lang leve de vrijwilligers!
ReplyDeleteLeuke afwisselende wandeling.
ReplyDeleteLeuk zo'n wandeling. Moet ik noteren, want na e sneeuw kunnen we wel weer wandelen.
ReplyDeleteWaar zouden we zijn zonder vrijwilligers !
ReplyDeleteMooi pad met leuke obstakels !
Wat is het daar toch mooi en leuk. Even wachten op beter weer en dan gaan we daar eens kijken.
ReplyDeleteToevallig hebben wij daar vlakbij vorig jaar een week met de caravan gestaan. Hoe verrassend het Groene Hart!
ReplyDeleteOok alweer zo mooi. Stapstenen hebben altijd een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me, maar ik geef mijn camera dan wel eerst aan Paul, want zelf nat worden vind ik niet erg (alhoewel met deze temperaturen...) maar de camera zou een beetje zonde zijn.
ReplyDelete