Heen en terug naar de Ardeche

Jaren geleden zag ik bij Vreeken's zaden in Dordrecht een paar van die oude platen hangen en ik vroeg of ze te koop waren. Nou, ik mocht er wel eentje kopen en blij ging ik met mijn schat naar huis waarna deze mooie plaat met allerlei verschillende soorten tomaten op zolder belandde want in het Stolwijkse huis bleek ik toch geen geschikte plek te hebben. Niet erg want hij hangt nu mooi te zijn in de Franse keuken. Vilmorin-Andrieux, waar de plaat vandaan komt is een heel oud Frans bedrijf wat van oorsprong alleen zaden verkocht. Zijn geschiedenis begon al in 1743 als Vilmorin en in 1775 kwam de naam Andrieux erbij. Het bedrijf bestaat nog steeds en heet tegenwoordig trouwens weer Vilmorin. Vreeken's zaden is niet zo oud, van oorsprong 1926, wat ook wel respectabel is. Kijkend naar de plaat bedacht ik me dat ik dit jaar toch eens wat meer verschillende tomatensoorten moet planten. Keus genoeg.

Het huis rechts op de foto is van Patrice en Silvy. Het is hun vakantiehuis en ze kochten het een jaar of twee nadat wij ons huis kochten dus we kennen elkaar al heel lang. Verleden week vertelden zij dat dit weekend dochter Lucy met man en twee kinderen naar Le Serret zouden komen dus ik ben vanmorgen even gaan buurten want de allerjongste spruit had ik nog niet gezien. Het is regenachtig en zwaar bewolkt, dat is op de foto wel te zien. De prachtige camelia hieronder staat voor het oude huis van Marie-Christine, we hebben ondertussen kennis gemaakt met de nieuwe buren. Ik wil er verder niet veel over kwijt maar met Marie gaat het niet goed, we maken ons erg ongerust. Ik nam ook nog even een kijkje bij de broodoven maar daar is na ons vertrek in oktober nog niet veel veranderd. Patrice en zijn schoonzoon waren vanmorgen lauzes aan het lossen om het dak van de oven mee te bedekken. Dat zal wel een van de laatste werkzaamheden worden en dan gaat we hem inwijden. ...

Gisteren aan het eind van de dag was mijn plantenborder helemaal op orde en zijn we vandaag verder gegaan in de moestuin. Daar had Mart terwijl ik in de border bezig was bijna al het onkruid uit gehaald en de grond los gemaakt, hier is hij aan de laatste meters bezig. Ik het begin van de week hadden we al aardappels gepoot en nu zitten ook de uien en de sjalotten in de grond. Ik heb bietenplantjes gepoot en daarvan ook wat gezaaid en onder dat regeltje zand zit het wortelzaad. Sla en prei zitten er inmiddels ook in en maandag gaan we verder met poten en zaaien. De bovenste aardbeiplantjes had ik in het najaar uit stek opnieuw gepoot, van de onderste plantjes in het bed heb ik halverwege de week al het blad afgeknipt en zie, nieuw blad vormt zich al weer en de eerste bloemetjes komen te voorschijn. Na het afknippen hebben de plantjes natuurlijk wel een scheut koemestprut gekregen. Tja, en dat dit bouwwerk. Omdat ik peultjes en ook nog lathyrus wilde kw...

Niet dat ik nou echt een hekel heb aan huishoudelijk werk maar met nog zoveel in de tuin te doen wat ik ook eigenlijk leuker vind moet ik mezelf dwingen om toch binnen aan de slag te gaan. Vooruit, een CD met Franse chansons op om in de stemming te blijven en even een ochtendje poetsen. Stapels boeken en anders spul wat meekwam uit Nederland eindelijk een keurig plekje gegeven. Oude bloemen weg en een tak van de kersenboom geknipt voor in huis. Nog wat blaadjes in die schattige vaasjes die ik ooit kocht en de kamer begint er al weer een stuk gezelliger uit te zien. Laat het weekend maar komen.

Één foto vandaag maar in mijn ogen een hele mooie. Het had gisteravond geregend en toen ik vanmorgen in de tuin kwam was alles nog wat vochtig. Mijn oog viel op deze bemoste steen waar nog een waas van hele kleine druppeltjes op lag. Ik ben direct naar binnen gelopen voor mijn macro lens want de zon scheen al goed en dan is alles zo weer droog. Als je op de foto klikt wordt hij groter en kan je nog beter die fijne druppeltjes zien. Ik voel me rijk dat ik dit zie en ervan geniet.

Voor een zak koemestkorrels reden we naar St. Sauveur de Montagut. Een ritje van een half uur door de vallei en dat is geen straf, er is onderweg genoeg te zien. Allereerst de prachtige ontluikende natuur in de vallei waar de bloeiende bomen natuurlijk het meest opvallen. Verder kijken we altijd naar de waterstand in de rivier en die is hoog op dit moment, het heeft de laatste weken veel geregend. Het water schuimt dan langs en over de stenen, mooi gezicht. Wat we ook leuk vinden en dan even bespreken is  hoe het rondom de huizen er voor staat. Nieuw schuurtje gebouwd wat we wel of niet mooi vinden, hoe ver zijn ze in de moestuin en zag je die mooie bloeiende struik. Bij het huis hieronder vonden we het brommertje wel leuk en fantaseerden we wie er zou wonen.

Het ziet er nu weer netjes uit, maar het was een zooitje daar bovenop die muur. Een oude stronk van de valeriaan, polsdik, heb ik weggezaagd Er is nog wel wat van overgebleven maar dat is kort geknipt en zit verstopt achter de euphorbia. Loopt wel weer uit. Mart heeft de vlinderstruik kort gewiekt, dat was een enorme boom geworden, kijk maar eens wat er van af kwam. Het is een oude stronk, hij staat er zeker al twintig jaar maar doet het nog prachtig en lokt zomers heel veel vlinders naar mijn tuin. Beneden op het tweede terras staan er hier en daar nog een stuk of vier. Met de valeriaan heb ik een haat/liefde verhouding. Zo tegen die muur staat hij prachtig maar hij zaait zich zo mateloos uit hier dat ik er gek van word. Overal kom je die zaailingen tegen en ik moet af en toe echt streng zijn anders groeit dat spul straks nog mijn oren uit.