Heen en terug naar de Ardeche

Gisteren prachtig weer, ik heb zelfs een uurtje liggen zonnen, maar vandaag was het bewolkt en er werd ook een buitje voorspeld. Maar als het dan een uur of elf is en de zon breekt door dan willen wij eruit, alweer lang genoeg binnen gezeten. Een rondje St. Julien du Gua dan maar, makkelijk vanuit huis en er is in de natuur genoeg te zien op dit moment. Ons pad voert regelmatig door kniehoog fluitenkruid en overal hoor je water stromen, of van ons riviertje of van een waterplaats zoals op de foto. Het is een waar feest in de natuur en we staan regelmatig stil om ervan te genieten. Ook bij de moestuintjes rond Gua houden we halt, hangen over een muur of een hek om alles eens uitgebreid te bekijken en de stand van zaken te vergelijken met onze moestuin. We komen tot de conclusie dat we het zeker niet slecht doen en gaan weer verder. De laatste foto is net onder ons dorpje genomen, het was daar een zee van fluitenkruid, prachtig zo onder dat lentegroen.

Afgelopen winter werden deze bordjes gemaakt. Mart schilderde ze blauw, schoondochter Christianne tekende de letters erop en gingen ze mee naar Frankrijk. En toen kwamen ze in de kelder terecht en werden vergeten. Of het nu kwam omdat vandaag de ouders van Chris met vrienden in ons vakantiehuis aankomen ik weet het niet, maar opeens dacht ik aan de bordjes. Gelukkig heb ik een handige man die in een ommezien één bordje aan het huis had opgehangen en het andere bordje aan een paal vastzette en beneden aan het begin van ons weggetje plaatste. Hij schilderde de paal nog wat bij en dat was dat. Op de terugweg naar boven plukte ik nog wat fluitekruid en zet te die in een grote zinken tuinvaas. Een mooier en goedkoper boeket kun je niet hebben.

Toen we afgelopen zondag uit Nederland terug kwamen rijden zijn we bij de kweker gestopt en heb ik tien prachtige tomatenplanten gekocht. Allemaal verschillende maar hoe hou je die uit elkaar? Als ze straks aan het groeien zijn wil ik ze wel een naam kunnen geven. Ik merkte dat alle planten in verschillende kleuren bakjes zaten en toen ontdekte Mart ook nog een blaadje waarop al die kleuren linkte naar een tomatenplant. Slim bedacht, maar dat loste mijn probleem niet op want nadat ik eerst de gekleurde bakjes aan de desbetreffende tomatenstokken had geprikt merkte ik al gauw dat die bakjes of naar beneden zakten tot op de plant of er afwaaiden. Ik vond het trouwens ook geen gezicht, die stomme bakjes. Mooie plantenlabels had ik niet in huis, maar nog wel een zakje ijslolliestokjes. Met een permanent marker heb ik de namen op de stokjes geschreven, Mart heeft ze nog even een lakje gegeven en er een klein gaatje ingeboord waarna ik ze met een ijzerdraadje aan de st...

Gisterenmiddag zijn we op bezoek geweest bij onze voormalige buurvrouw Marie-Christine. Ze is eind februari verhuisd naar een klein plaatsje net voorbij Vals-les-Bains. Een heel lief huisje met verschillende etages in een prachtige omgeving. Als ik net zoals zij alleen zou zijn zou ik hier best willen wonen. Het huisje ligt hoog in het dorpje en kijkt zelfs uit op de rivier de Ardèche. Marie had een lekkere maaltijd voor ons gemaakt en daarna heeft Mart wat klusjes gedaan in het huis. Er moet nog veel gebeuren op het gebied van inrichten en opruimen maar dat komt wel. Mart heeft in ieder geval beloofd om een wand met boekenplanken te maken voor haar.

Vertelde ik jullie een paar weken geleden al iets over het eerste terras , nu laat ik jullie kennis maken met het tweede terras onder ons huis. Dat terras bestaat uit ongeveer twee gelijke delen onderbroken door een soort dijkje waar een waterleiding en een afvoer doorlopen. Het ene deel gebruiken we als moestuin. Het is ideaal gelegen, op het zuiden, een muur van granieten stenen erachter die de warmte vasthoudt en de grond loopt wat schuin af. Tel daarbij op dat we hier vulkaangrond hebben wat de beste teelgrond is die je kunt bedenken dus daarom is het niet zo gek dat mijn groentetjes het zo naar hun zin hebben. Het tweede deel van het terras is Mart zijn hobbyproject voor de komende twee jaar. Dat is een ruwe schatting want we kijken hier qua arbeid niet op een jaartje. Het terras is een aantal jaren geleden al in drieën gedeeld omdat het heel schuin afliep, daarna gingen we groots verbouwen en heeft dat project verder stil gelegen. Niet helemaal juist, we...

'Er komt niet zoveel in jullie Franse brievenbus las ik op de blog van Bertiebo ' schreef Toos van de blog 'In de weer' . En dat klopt , alleen maar reclame folders, het is een saaie bedoening in mijn bus. Dus wat een verrassing toen Mart zondagavond de bus leegde en een mooie, kleurige envelop tussen die folders vandaan viste. Leuk, mijn naam stond erop dus ik mocht hem open maken. In de envelop een kaart met een foto van een Nederlandse lucht een achterop een leuk berichtje van Toos. Is dat nou niet ontzettend aardig? Wat de blogwereld al niet teweeg kan brengen. Toos, ontzetten bedankt, je bent een lieverd.

Behalve de twee elektrische fietsen was de auto ook weer volgestampt met plantgoed dus heb ik vanmorgen aan de tuintafel potten en bakken gevuld met al dat moois. Onze binnenplaats krijgt niet de hele dag zon dus daar wil ik vrolijke planten. Op het mooie muurtje wat Mart een paar weken geleden maakte staan nu twee bloembakken die ik nog had. De plantjes moeten nog wat groter worden maar ik ben er heel tevreden over. Jammer dat we een deel van de klimop weg moesten knippen om het muurtje te maken, maar over een paar maanden groeit dat spul ook de andere kant weer op en zie je niets meer van die zwart uitgeslagen betonnen muur. Deze bak violen zag er nog zo goed uit nadat ik alle uitgebloeide bloemetjes eruit had gehaald dat hij nog even mocht blijven staan. Vlijtige liesjes, die doen het uitstekend in het deel van de binnenplaats waar bijna geen zon komt. Wel oppassen want bij grote warmte moeten ze twee maal per dag water en dan nog liggen ze soms in katzwijm. D...