Afgelopen winter werden deze bordjes gemaakt. Mart schilderde ze blauw, schoondochter Christianne tekende de letters erop en gingen ze mee naar Frankrijk. En toen kwamen ze in de kelder terecht en werden vergeten. Of het nu kwam omdat vandaag de ouders van Chris met vrienden in ons vakantiehuis aankomen ik weet het niet, maar opeens dacht ik aan de bordjes. Gelukkig heb ik een handige man die in een ommezien één bordje aan het huis had opgehangen en het andere bordje aan een paal vastzette en beneden aan het begin van ons weggetje plaatste. Hij schilderde de paal nog wat bij en dat was dat. Op de terugweg naar boven plukte ik nog wat fluitekruid en zette die in een grote zinken tuinvaas. Een mooier en goedkoper boeket kun je niet hebben.
Stijlvol en mooi!!
ReplyDeleteWe zijn er zelf ook tevreden over, Jeanne.
DeleteMet zo'n passend plaatje kan iedereen jullie schitterende plekje vinden! Heel mooi hoor dat Fluitekruid... zeker in die zinken emmer. Een warm welkom!
ReplyDeleteTot nu toe heeft iedereen ons gevonden, Kris, maar mensen twijfelen weleens bij de afslag naar dat kleine weggetje. Nu niet meer, hoop ik.
DeleteMooie bordjes, mooie kleur blauw en een heel mooi welkomsboeket: zo kan het bezoek komen!
ReplyDeleteMijn schilder heeft weer zijn best gedaan, Annelies.
DeleteWat zullen ze zich welkom voelen
ReplyDeleteZe waren weer helemaal verrast, zoals al onze gasten, Bertie. Het mooie huis, de tuin en de omgeving. Leuk om mensen het zo naar hun zin te maken.
DeleteMooi gedaan, maar goed dat je er nog aan dacht...
ReplyDeleteWat een handige man heb jij! En dat fluitekruid staat inderdaad prachtig. Een warm welkom!
ReplyDeleteDie man van mij heeft gouden handjes wat heel prettig is met een groot oud huis.
DeleteSjiek de friemel, die bordjes (-: Jullie wonen daar bijna op stand. Het ziet er allemaal even verzorgd uit. Lijkt me heerlijk om daar te mogen wonen!
ReplyDeleteWarme groet
Oh, Mirjam, het is hier zo fijn dat ik het wel een paar keer per dag verzucht. Dan ben ik aan het wieden in mijn groentetuin en dan laat ik me op mijn platte kont zakken en zit ik zo maar even rond te kijken in de vallei.
DeleteHier staat ook fluitekruid in een zinken emmer, dat is toch echt lente!
ReplyDeleteWij zijn ook zot van dat fluitekruid, nu op de blog ;-)
ReplyDeleteEen mens zou willen dat het wat langer onze bermen sierde.
DeleteIk heb ook een vaas die verzinkt is voor een buiten-boeket, prachtig.
ReplyDeleteMooi teamwork, jullie bordjes!
Meestal lever ik de ideeën, Ageeth en dan ben ik er heel goed in om het anderen uit te laten voeren, hihi.
DeleteWat een leuk en toepasselijk bordje!
ReplyDeleteOnze voornamen zijn Marthy en Martien, in de wandelgangen noemt iedereen ons Mart en Mart. Het meervoud daarvan....Les Martes.
DeleteDat is waar, Jan. Wij hebben in al die jaren dat we samen zijn al heel wat uitgewerkt met zijn tweeën en altijd met een goed resultaat.
ReplyDelete