Heen en terug naar de Ardeche

Vandaag maar eens een wandeling gemaakt uit het nieuwe boekje . 'Rondom schilderachtig Rochecolombe' heet de wandeling en dat is niets teveel gezegd. Het middeleeuwse dorpje ligt daar prachtig tegen die rotswand. We begonnen onze wandeling met een flinke stijging waardoor we dit mooie uitzicht kregen. Daarna liepen we een stuk over een kam en daalden af naar de wijngaarden. In het dorpje Sauveplantade bewonderden we de mooie romaanse kerk met zijn oude kerkhof ervoor en ook deze oude poort was een foto waard. Je kon in dit dorp echt zien dat een groot deel van de inwoners leefden van de druiventeelt. Na weer een flinke stijging namen we een schitterend pad onderlangs steile rotswanden waar we prachtige uitzichten hadden op een ruige vallei. Tenslotte daalden we af door de steile en nauwe straatjes van Rochecolombe, staken we een riviertje over en waren we weer terug bij de auto.

We vonden dat we het wel verdiend hadden en zijn dus gisteravond lekker uit eten geweest. We namen vriend Jan mee en toen we hem ophaalden in Les Peyses, een nog kleiner dorp als het onze, schoot ik een foto van zijn prachtige rozen. Terwijl ik dat deed merkte ik dat de lucht boven de bomen heel donker begon te kleuren, dus dat zou wel een bui worden. Maar het bleef bij een paar druppels en dat zegt alles over het weer van de laatste dagen hier. De fietsers hadden geluk, terwijl de weersverwachtingen heel slecht waren voor die vier dagen, er zouden echt bakken met regen uit de lucht komen vallen, bleef het wonderwel grotendeels droog. Vandaag twee keer een mini buitje maar ik heb vanmiddag wel weer een paar sokken aan getrokken, ik had zulke koude voeten. Het blijft nog steeds behelpen en zelfs de Fransen beginnen te klagen. Over een paar dagen begint de zomer, astronomisch gezien dan, zal het weer zich daarnaar voegen? Ik hoop het maar.

Wij hebben het weer achter de rug, twee drukke maar ontzettend leuke dagen. De tassen werden vanmorgen door  de fietsers in de garage gezet, klaar om opgehaald te worden. De fietsen, die bij elkaar een kapitaaltje vormen, gaan er weer uit en men maakt zich klaar om te vertrekken. Voor de derde dag op rij geen regen, terwijl die met bakken voorspeld was. Ik krijg camera's en telefoons in mijn handen gedrukt om foto's te nemen en we gaan zelf ook op de foto. Er wordt me nogmaals verteld dat het eten zo lekker was en dat ze heerlijk geslapen hebben in dat rustige dorpje. Ze hopen allemaal volgend jaar weer bij ons ingedeeld te worden. Ik maak van de laatste groep ook een foto en daar gaan ze, eerst dalend naar de weg en dan stijgend naar St. Julien du Gua. En dan komt de klim naar Col de la Fayolle. Bonne route! En wij? Wij gaan badkamers schoonmaken en lakens wassen.

Ik heb dozen vol wandelboekjes met mooi routes in de Ardèche maar allemaal in het Frans. Dat is voor mij niet zo'n punt naar de gasten in ons vakantiehuis spreken niet allemaal even goed Frans en dan is een route lezen moeilijk. Regelmatig vraag ik bij het VVV kantoor in Privas of er geen wandelroutes in het Nederlands of anders in het Engels zijn. Er wordt wat gezucht en moeilijk gekeken en dat is dan weer alles. Ook in de boekwinkels in Privas word ik vreemd aangekeken, het lijkt wel of ik iets heel bijzonders vraag. Ondertussen heb ik al een map met door mij in het Nederlands vertaalde wandelingen in het vakantiehuis liggen en dat wordt door onze gasten enorm gewaardeerd. Een paar weken geleden ergerde ik me weer zo aan dit alles dat ik aan een stuk of vijf instanties op het gebied van toerisme in de Ardèche een mailtje stuurde waarom het niet mogelijk was om aan vertaalde wandelroutes te komen. Ik kreeg er van twee antwoord. De eerste was van de VVV in Privas, nota bene de h...

Zo, alles staat klaar. Ik heb deze keer een grote schaal lasagne gemaakt, alleen de kaas hoeft er nog over en dan kan hij zo in de oven. Grote bak sla erbij en ze kunnen smullen. Voor en nagerecht staan ook al klaar en ik haal net een lekker geurend brood uit de broodbakmachine. Zulke dagen staan of vallen met een goede voorbereiding en dat kun je wel aan mij over laten. De bagage is net gebracht en Mart heeft de tassen over de kamers verdeeld. Er slapen vier mensen in het vakantiehuis en vier in onze twee logeerkamers. Er werd erg slecht weer voorspeld in onze regio maar het is gelukkig droog gebleven en zelfs zonnig. Duimen dat het morgen ook niet regent want er moeten wel acht bedden worden verschoond en ik heb hier geen droger.

Toen we afgelopen zondag zuidelijker de Ardèche in reden zagen we dat het grote versieren al was begonnen. Morgen begint hier de Ardéchoise, een vierdaags fietsevenement wat deelnemers uit de hele wereld trekt. Op dit moment hebben zich 16.407 fietsers ingeschreven voor tochten van één of meerdere dagen. Al deze mensen moeten natuurlijk een slaapplaats hebben en en dit jaar voor de vierde keer bieden wij die aan twee maal acht fietsers. De kleuren van dit evenement zijn paars/geel, dat is jullie wel duidelijk na het zien van deze foto's. De fiets hebben wij vanmorgen beneden aan ons weggetje gezet. We hebben hem geërfd van buurvrouw Marie-Christine die verhuisd is. In de hele Ardèche, in de dorpen en steden van noord tot zuid staan of hangen ze, oude (kinder) fietsen geschilderd in de kleuren van de Ardéchoise.

Ieder jaar weer vind ik het moeilijk om  mijn bloeiende planten af te knippen. Nou staat deze valeriaan er niet echt fris meer bij, dus die wordt zonder pijn gekortwiekt. Daarna wel een kale boel, maar ik weet gewoon dat vooral deze plant er binnen een paar weken weer fris en fruitig bij staat en ook weer gewoon begint te bloeien. Het doet wat meer pijn als ik aan het eind van deze week daar aan de andere kant van de muur toch echt in mijn border moet gaan knippen. De planten zijn door het koude voorjaar laat op gang gekomen en veel staan er nu echt prachtig bij. Maar de langste dag nadert en de wereld is hard, ook voor planten. Wil ik het mooi houden dan moet er geknipt worden, zie voor wat meer uitleg op dit blogbericht van verleden jaar. Ondertussen is het straatje geveegd en zijn er wat potten opnieuw gerangschikt. Zo kan het wel weer even.