Heen en terug naar de Ardeche

Er lag nog wat hout te wachten op de helling achter ons dorp. Tijdens de opschoondag had Mart een deel van een omgevallen dode boom moeten wegzagen, hij hing over het pad wat we aan het schoonmaken waren. De stukken waren in de kant gegooid met de bedoeling ze later op te halen en dat hebben we afgelopen week even gedaan want het was prima stookhout, zonde om te laten liggen. Mooi daar op die helling. De bloeiende brem, vogels die zingen en insecten die zoemen, meer is het niet maar dat hoeft ook niet om een tevreden mens te zijn. En dan nog het uitzicht. Onder ons een van de huizen van Sainibelle wat in het verlengde ligt van Le Serret en daar links een stuk hoger ligt Les Peyses. Het is de bedoeling om met het wandelpad wat we nu aan het schoonmaken zijn daar heen te kunnen lopen. 

Terwijl we terugliepen naar Vernon afgelopen zondag zagen we het kasteel en het kerkje ernaast al vanuit de verte liggen . Kasteel vind ik een groot woord, in mijn ogen is het een flink huis met een toren er aan vast, maar vooruit, het wordt het 'kasteel van Vernon' genoemd dus dan is het een kasteel. Tussen het kasteel en het kerkje namen we de stenen trap omhoog waarna we uitkwamen bij nog een trap die we ook opklommen. En toen hadden we dit schitterende uitzicht op Vernon, met rondom zijn druivenvelden. Toen we uitgekeken waren gingen we naar beneden en zagen dat de deur van het kerkje openstond. Dat nodigde uit om binnen te kijken en daar zagen we het interieur van zo'n typisch Frans kerkje, met liefde gerestaureerd. We moesten nog een heel stuk dalen, eerst deze stenen helling af en daarna met een smal pad door een stuk bos waarna we de weg naar het dorp bereikten. Halverwege keerde ik me om en maakte deze foto nog van dit mo...

 Ik nam ergens vandaan een foldertje mee van een kwekerij waar groenteplanten en veel kruiden verkocht werden. Het was net voor Aubenas en vanmorgen reden we erheen, lekker binnendoor over smalle weggetjes. De hellingen van de Ardèche staan er nu zo mooi bij, alles geel van de brem en dan zit ik volop te genieten van zo'n ritje. Het laatste stuk van de rit ging over een smal ongeasfalteerd weggetje en uiteindelijk kwamen hier terecht.  Vakken met ontzettend veel kruiden ook de wat ongewone soorten. Hierboven de borage, komkommerkruid. Uit de kluiten gegroeide struiken waren het geworden maar oh zo mooi. Daar zou ik wel een kindje van willen hebben.  En deze reuze artisjokken, die moet ik toch ook weer eens in onze moestuin zetten, al was het alleen maar voor de sierwaarde. Rechtsvoor staat een rode salvia, zo eentje heb ik juist afgelopen week vanuit de moestuin in een pot gezet om een saai hoekje op te fleuren. Goed, er stond dus genoeg in de tuin maar ...

 Het is geweldig om ieder jaar een maand of zes in Franrijk te zijn en dan ook nog eens in een mooi huis in een prachtige omgeving, ik voel me echt een bevoorrecht mens. Maar...er kleeft een nadeel aan, de kleinkinderen, die mis ik ontzettend. De kinderen ook wel maar minder. Daar heb ik lange telefoongesprekken mee en dat is dan wel voldoende. Maar die kleinkinderen wil je zien opgroeien, je wilt alles van ze meemaken en dat kan dan een half jaartje niet.   Gelukkig heb ik kinderen die veel foto's en filmpjes sturen, zo blijf je toch op de hoogte van het doen en laten van het stel. Af en toe een telefoongesprekje nu ze ouder worden en met Thijs wordt al geappt. Afgelopen zondag waren Sebas, Luuk en Saar met hun moeders aan het Scheveningse strand, lekker aan het ravotten. En als ik dan deze foto's opgestuurd krijg ben ik weer een blij mens .

       Het tweede deel van onze bijzondere wandeling van afgelopen zondag bracht ons  op een betoverende plek.  'Un petit coin de paradis', zoals de Fransen het zo mooi zeggen. Dat is Cascade de Baumicou zeker. Het is een kleine waterval en wat het vooral bijzonder maakt is de omgeving waarin het ligt.  Zie je die prachtige formaties die het kalksteen heeft gevormd, daar voelt een mens zich nietig bij. Het welft zich tot ver boven onze hoofden. Het waterpoeltje, gevormd door de rivier de Baumicou wordt omringd door een kleine grot, of beter gezegd een rotsschuilplaats waarvan de bovenkant bedekt is met groen. Als je achter de waterval gaat staan waan je je even in een mini jungle.   Vanuit de grot zie je het water op de stenen vallen, het is kristalhelder en heeft een prachtige lichtblauwe kleur .  We gaan weer verder maar hier komen we zeker nog eens terug, en dan het liefst nadat het een dag flink geregend he...

Vlak voor de afslag naar ons dorp kwamen we zondagmiddag na onze wandeling tot stilstand, twee auto's die voor ons reden waren ook al gestopt. Echt een knoeperd van een boom lag over de weg, omgewaaid. In zijn val had deze grote jongen ook nog wat kleinere bomen en een paar houten telefoonpalen meegenomen. Ik vertelde al dat er ontzettend veel wind stond en dan wil er hier nog weleens wat om waaien met al die bomen op de hellingen. De uitgerukte hulptroepen waren nog maar net begonnen met hun kettingzagen, dat zou nog wel even gaan duren. Over tientallen meters lagen er telefoonkabels over de weg, daar moest ook nog wat mee gebeuren. We besloten na overleg met de andere chauffeurs om achteruit te rijden, te keren en om te rijden. In ons geval over Issamoulenc- Eglise. Dat betekende wel dat we even een berg op moesten om daarna die berg aan de andere kant weer af te rijden. Maar zijn ergere dingen dan zo'n ritje, er was gelukkig niemand getroffen door die vallende...

Wat een verrassende wandeling maakten we gisteren, we zagen twee bijzondere geologische verschijnselen op een dag. We liepen daarvoor vanuit het mooi plaatsjes Vernon wat vlakbij Joyeuse ligt in de zuidelijke Ardèche. Niet groot, dit dorp maar nog wel veel in oude staat. Daar laat ik later nog wat foto's van zien. De temperatuur was goed maar er stond ontzetten veel wind, dat kun je op deze foto wel zien aan de bomen. Maar toen we wat hoger kwamen en wat meer door de bomen beschut werden hadden we niet zoveel last meer van de wind. We genoten van de bermen waar van alles in bloei stond, de brem knalt overal tussenuit.  Al vrij snel kwamen we op deze platen van zandsteen te lopen waar vreemde spenen zich door erosie gevormd hebben. De deskundigen hebben nooit een bevredigende verklaring voor dit verschijnsel kunnen geven maar je bent echt stomverbaasd als je het ziet.  We volgden onze route over die platen maar telkens stonden we weer even stil om t...