Terwijl we terugliepen naar Vernon afgelopen zondag zagen we het kasteel en het kerkje ernaast al vanuit de verte liggen. Kasteel vind ik een groot woord, in mijn ogen is het een flink huis met een toren er aan vast, maar vooruit, het wordt het 'kasteel van Vernon' genoemd dus dan is het een kasteel.
Tussen het kasteel en het kerkje namen we de stenen trap omhoog
waarna we uitkwamen bij nog een trap die we ook opklommen.
En toen hadden we dit schitterende uitzicht op Vernon, met rondom zijn druivenvelden.
Toen we uitgekeken waren gingen we naar beneden en zagen dat de deur van het kerkje openstond. Dat nodigde uit om binnen te kijken en daar zagen we het interieur van zo'n typisch Frans kerkje, met liefde gerestaureerd.
We moesten nog een heel stuk dalen, eerst deze stenen helling af en daarna met een smal pad door een stuk bos waarna we de weg naar het dorp bereikten.
Halverwege keerde ik me om en maakte deze foto nog van dit mooie plekje.
Het was een verrassende wandeling met een mooi eind.
Whow, die lucht daar is wel echt blauw, hier regent het alweer.... Maar wat een vreselijk mooi duo, kerk en kasteel.
ReplyDeleteWe gaan hier in het dorp ook een leuning maken bij een hellend pad. Is nodig voor de oudjes.
ReplyDeleteHet is heel wisselend hier, Jeanne maar ik denk wel een stuk beter dan bij jou.
ReplyDeleteIk dacht : "Ik zoek dat even op, Vernon" En ik kwam ergens boven Parijs uit. Nu vind ik dat wel een eindje rijden voor jullie voor zo een zondagse wandeling tot ik ontdekte dat er ook in de Ardèche een Vernon is. Meteen gerustgesteld dat jullie niet heel Frankrijk doorrijden voor een zondagse wandeling. :-)
ReplyDeleteHet is er in ieder geval wel weer fantastisch mooi.
Ik kende ook enkel het Vernon in Normandië. Maar dat dorpje van jullie heeft natuurlijk meer Zuiderse charme.
ReplyDelete