Heen en terug naar de Ardeche

Vandaag de zonnehoed in de kijker. Ze staan het zo mooi te doen in mijn border dat ze wel even wat extra aandacht mogen krijgen. De officiele naam van de zonne hoed is Echinacea purpurea 'Alba' en het is een vaste plant  voor de border. Niet alleen bloeit de zonnehoed lang en mooi, hij produceert ook veel stuifmeel en nectar. Dat maakt Echinacea een goede insectenplant. Hier leunt hij gezellig tegen de kattenstaart (Lythrum) aan. Alhoewel, leunen is niet nodig, de zonnehoed is een statige, sterke plant, blijft goed rechtop staan en dat soort planten wil ik hebben in mijn border. Onverwachte zware buien met veel wind komen steeds vaker voor en dan heb je niets aan slappe planten die niet meer overeind willen komen. De zonnehoed is een echte zomerbloeier. De eerste bloemen zie je in juli komen en de plant bloeit door tot oktober.  Op zonnige dagen zit er vaak een bij of vlinder bovenop de bloem. Wij zijn er dan niet maar in de winter zorgen de uitgebloeide kegeltjes van Ech...

Gisterochtend eerst op de fiets even naar Lili gereden, zij woont bij de barrage aan Pont Foulix. Sinds haar man Michel een paar jaar geleden is overleden woont zij daar alleen en ik maakte me een beetje zorgen om haar. Ik hoorde de avond ervoor van onze vriendin Lilian die regelmatig bij Lili komt dat haar hartproblemen weer opspeelden. Gelukkig ging het weer wat beter met haar en we hebben samen een hele poos gezellig zitten praten. Wij hebben eerdaags hier in het dorp een feest bij een van onze buren waar Lili ook voor is uitgenodigd en ik zei haar dat Mart haar wel kwam halen met de auto. Ze dacht dat Agnes en Claude haar zouden komen halen maar ze wist het niet zeker . Dus toen ik op de terugweg bij die twee langs fietste sjeesde ik maar meteen naar boven om even duidelijkheid te krijgen over het ophalen van Lili.  Agnes en Claude, de meest aardige mensen die je je kan bedenken, heel sociaal, wonen in een houten sjalet aan de andere kant van onze vallei. Claude is altijd in zi...

Niet ieder jaar zijn onze twee bevriende Belgische echtparen gelijk in de vallei, maar nu wel. Het ene echtpaar gaat bijna vertrekken en de het andere is net aangekomen dus ik vond dat we van deze gelegenheid gebruik moesten maken om wat af te spreken. Dat was iedereen met me eens en zo gingen we met zijn zessen gisteravond eten bij Sophie in Gua. Zoals altijd hebben we genoeg gespreksstof, er wordt veel gelachten en we hebben lekker gegeten op het fijne terras van Sophie en haar man. Hadden we geen prachtige achtergrond met die mooie mural van de ijsvogel?

We kijken niet iedere dag maar volgen de Tour wel met veel aandacht. Dit jaar wordt deze berg, de Mont Ventoux, niet aangedaan tijdens de Tour de France maar vaak bijten de renners zich hier op stuk. De zware klim naar de top van de 'Kale Berg' is ook voor liefhebbers van de fietssport een uitdaging en in september 2014 besloot Mart deze mythische berg ook maar eens te gaan nemen. Lees hier mijn verslag van zijn tocht. Op mijn scheurkalender las ik deze week het verhaal van Tommy Simpson nog eens. Deze Brit viel tijdens de Tour de France in 1967 anderhalve kilometer voor de finish van zijn fiets. Het was die dag snikheet, 42 graden. Zijn ploegleider pootte hem weer op zijn fiets, maar hij viel opnieuw. Hij raakte bewusteloos en overleed. In 2014 heb ik voor het monument gestaan wat ter nagedachtenis aan hem is opgericht daar boven op de Mont Ventoux. In totaal hebben vier renners de dood gevonden tijdens het rijden van de Tour, Nee, dan had de Nederlandse wielrenner Wim van E...

We zochten een zitplekje zondag toen we aan het fietsen waren. Een bankje om onze boterhammetjes op te eten. Maar die kom je wel tegen aan de fietspaden die er de laatste jaren gemaakt zijn maar niet langs landweggetjes. Meestal zitten we dan op een muurtje, die zijn er genoeg met al dat natuursteen maar die waren niet te vinden in dit gebied.  Dan maar op onze billen in de graskant en het voordeel daarvan was dat we een schitterend uitzicht kregen. De dalen van de grote rivieren zoals de Rhône en de Drôme zijn breed en hebben weinig stijging, ideaal voor mij om zonder inspanning te fietsen. En in die dalen vruchtbaar land waar van alles op verbouwd wordt. Ik zei het al, veel zonnebloemen en in dit geval werden ze besproeid. Blijkbaar is er nog genoeg water om dat te doen. Verleden jaar met die warme zomer mocht het op een gegeven moment niet meer gedaan worden. We kwamen door het plaatsje Eurre met zijn imposante kasteel wat bijna net zo groot is als het dorp zelf met zijn dicht o...

We fietsten gisteren in de Drôme en we zagen zonnebloemen, heel veel zonnebloemen. Velden vol zonnebloemen maar als je dan een foto wil nemen omdat je die oude boerderij op de achtergrond zo mooi vind staan ze met hun kopjes net de andere (zon)kant op. En we zagen veel boerderijen, niet zo gek want we reden voortdurend over kleine weggetjes door boerenland. Qua bouw zijn ze net weer wat anders dan in ons deel van de Ardèche. En hier stopte ik omdat ik de kleur van het huis zo opvallend vond. Die kleur zie je wel in zuidelijke steden maar op het platteland kom je dat niet zo veel tegen. En die bult daar links, die intrigeerde me ook. Een broodoven? Nou, dat zou dan de eerste zijn die zo vormgegeven wordt en ik heb er al heel wat gezien tijdens onze tochten.  Ik liep er heen om de zijkant te bekijken, er zat een ijzeren deurtje in. Er kwam juist een jonge vrouw aanlopen en ik vroeg haar waar dit bouwsel voor diende. Het is 'un puits', een ronde, diepe en smalle holte, met gemetse...

Muren van natuursteen, een paar honder jaar oud, daar willen mossen en varentjes zich wel op hechten. Nieuwere huizen hebben muren die  te droog en te egaal zijn om er voor te zorgen dat zaden van planten een kans krijgen om zich te vestigen. Oudere muren zijn meestal niet meer zo egaal en zijn bovendien vaak opgetrokken uit materialen zoals natuursteen en oude mortel die makkelijker verweren dan hedendaagse bakstenen en cement. Dit is een muurtje wat de cour in tweeën deelt. Het dient eigelijk nergens meer voor, staat  gewoon mooi te zijn. Een bakje met vetplantjes wat er al jaren staat, vergroeid met de muur. Ook deze pot staat er al jaren, het mos groeit er tegenop. Om dit in stand te houden hoef je niets te doen, met je handen eraf blijven en de  natuur zijn gang laten gaan.