Skip to main content
Het eerste wat ik zag was dat fel gekleurde snoer, toen zag ik pas dat het springtouw was. Zou dat nou net zo lekker zwiepen als het touw waar wij vroeger mee sprongen? Wij woonden achter de deftige Voorstraat in Noordwijk Binnen en het begin van onze straat waar het hoofdpostkantoor stond was smal en later verbreedde zich dat. Fijn, dat smalle stuk want daardoor reden er geen auto's in onze straat en met alleen af en toe een fietser hadden we speelruimte volop. Wij woonden daar met nog een paar grote gezinnen, veel kinderen van dezelfde leeftijd dus er waren altijd vriendinnetjes om mee te spelen. Touwtje springen deden we naar mijn gevoel bijna dagelijks. Ik hoor nog dat grote touw kletsen op de straat, de spanning in je buik om op het juiste moment de touwcirkel in te springen. We probeerden ook om met zo veel mogelijk kinderen tegelijk in het touw te springen. Als het te veel kinderen werden, kwam het touw tegen iemand zijn benen aan en dan begonnen we opnieuw. Ik zie nooit meer zo'n zwiepend groot touw en hoor nooit meer in spin de bocht gaat in.......
Op het speelplein bij school, soms wel met z,n 6en. 123 achter elkaar. Nee, nou lukt dat niet meer... Voorbij....
ReplyDeleteNee, Els dat gevoel om op het juiste moment in te springen krijgen we nooit meer, nog afgezien van het feit of we lenig genoeg zijn.
DeleteVorig jaar zomer nog gedaan Marthy bij onze kleindochter. Niet met heel veel kinderen want we waren met z'n vieren. Je ziet het niet vaak meer maar dat komt ook omdat de kinderen tegenwoordig meer in de eigen tuin spelen. Gewoon zelf touwtje springen doe ik ook nog regelmatig. Gewoon je kleindochter een springtouw cadeau geven Marthy. Volgens mij wordt dat genieten voor jullie alletwee.
ReplyDeleteJa, waarom ook ik eigenlijk niet. Die standaard met dat gekleurde springtouw staat voor een winekl drie minuten lopen bij me vandaan. Ik denk dat ik maar eens een paar meter ga kopen.
DeleteOh, wat een nostalgie! Wat deed ik dat graag. De straat waarin ik opgroeide kende weinig auto's en ook wij speelden met alle buurkinderen op straat. Deden ook wel 'volgen' met het grote springtouw. En ook alleen springen en dan het touw twee maal onder je door halen in één sprong. "Hogers'noemden we dat.
ReplyDeleteWat goed dat jij al die benamingen nog kent. Ik weet nu nog hoe leuk ik dat 'springtouwen' altijd vond.
DeleteBij ons in de straat zijn de meisjes (en een enkele jongen) elke zomer wel aan het touwtje springen. Ik vind het leuk dat die moeders dat aan de kinderen leren. Een lang touw, soms aan 1 kant vastgeknoopt als er maar één moeder beschikbaar is. Inderdaad jeugdsentiment.
ReplyDeleteGoed te horen dat het nog steeds gebeurten dat de moeders het doorgeven.
DeleteDat kun je toch niet met zo'n plastic gevalletje. Daarvoor heb je echt zwaar touw nodig...
ReplyDeleteJawel hoor. Dat doen ze nog steeds met die lange touwen... En in mijn lessen zeker.Ik ben een "ropeskipfan". En ook met een dubbel touw. Dat moet ik hen wel aanleren terwijl ik dat als kind ook al deed op de speelplaats. Maar uitdagend vinden ze het in ieder geval wel.En aan Sjoerd hierboven : dat lukt prima met zo'n plastiek touw. De wedstrijd ropes zijn allemaal in plastiek. Probeer maar eens!:-)
ReplyDeleteIk woon niet in een kinderrijke buurt en ook niet vlakbij een school dus zie het nooit meer, jammer.
ReplyDeleteGa ik een keer doen, Ineke.
ReplyDeleteJa, leuk, touwtjespringen. En inderdaad spannend of je op tijd was met in- en weer uitspringen
ReplyDeleteWat is dat leuk dat je je dat gevoel van spanning nog kan herinneren, hè, Inge.
DeleteLeuk, al die streek gebonden benamingen voor hetzelfde spelletje.
ReplyDeleteIk zie het in onze regio nooit en dat is toch heel jammer. Ik kan me herinneren dat het helemaal top werd als twee moeders (of vaders) op een zomeravond wilden draaien met twee touwen tegelijk, zo tegen elkaar in. Dat was heel erg moeilijk springen, maar het lukte wel. Hoe die variant heette weet ik niet, maar ik kan met het sfeertje goed herinneren. Nu springen ze misschien alleen nog maar touw in de sportschool? ;-)
ReplyDeleteWat leuk om te horen, Pieke. En ik maar denken dat er bijna geen touwtje meer gesprongen werd. Ik ga vandaag nog een springtouw kopen bij dat rek, roze, want dat vindt de kleindochter ook het mooist.
ReplyDeleteMarthy, ik lees dit nu pas - een paar maanden later - maar sprongen jullie ook "sjo"? (Het zal oorspronkelijk wel "show" zijn geweest.) Dat was hoog springen en heel snel touwdraaien, zodat dat in één sprong twee keer onder je door ging. Als volgt, op de hoofdletters dus:
ReplyDeleteEen-twee-drie SJO
Een-twee-drie KO
Een-twee-drie LA
Een-twee-drie DE !
Viel niet mee, maar was te doen.