Als een balletdanseres....

We volgden gisteren een smal pad door een kloof langs de loop van de rivier de Granzon. Soms gaan we over keien en rotsen, dan weer over bosgrond. In het smalle gedeelte van de kloof veel mos, de zon komt daar bijna niet. In het bredere deel zien we nog resten van de vele terrassen die de boeren vroeger bouwden om elke centimeter grond te cultiveren.

Verschillende malen moeten we de rivier oversteken wat niet overal makkelijk gaat. Vaak moeten we stenen verzamelen om daar de rivierbodem wat mee te verhogen. Overal vinden we tekenen van bewoning, soms de restanten van een paar muren maar ook een huis wat nog bijna intact is.

Bij de laatste oversteekplaats gaat het mis. Mart komt droog over, ik probeer als een balletdanseres op de stenen te balanceren. Maar helaas, ik ben meer een blok beton en als dat gaat kantelen is er geen houden meer aan. Languit ga ik met als resultaat een natte broek en een soppende sok in een doorweekte schoen. Gelukkig is de temperatuur inderdaad opgeklommen naar 15 graden en voordat we bij de auto zijn is de broek al droog.

Uit het dal vervolgen we onze weg langs druivenstokken die hun snoeibeurt al gehad hebben. Na nog een flinke klim  lopen we langs een pad waar het voorjaar al flink zijn best doet het dorp Banne weer binnen. Helaas is die heerlijke auberge nog steeds gesloten.