Skip to main content

Aan het werk

Om half negen vanmorgen verzamelden we bij het pad wat verder de berg op naar boven liep boven ons dorp. Op onze weg naar boven knipten we hier en daar nog wat weg wat al weer aangegroeid was, dit stuk hadden we al een keer schoongemaakt. Bijna bovenop de berg begon het serieuze werk. Metershoge bremstruiken versperden het pad en dat moest allemaal weggeknipt worden. Daar tussen veel wilde braam en ander ongerief. Gelukkig konden we aan de restanten van muren zien dat we op de goede weg waren.


Florence en Jean-Pierre hadden voor koffie gezorgd en er werd ook nog een lekker worstje aangesneden wat er goed in ging. Na een paar uur hard werken werd de laatste bremstruik die onze weg versperde omgehaald en kwamen we op open terrein.

 
We waren hier een paar jaar geleden ook geweest toen we bekeken of dit karwei te doen was. Er is nu een deel gedaan maar we willen nog verder, richting St. Pierreville. Het is hier prachtig boven, veel muurtjes zijn nog intact en je hebt rondom een prachtig uitzicht. Hieronder gezicht op Les Peyses waar vriend Jan woont maar ook onze Belgische vrienden Carine en Andre.


Voldaan en trots op ons werk gingen we nog even op de foto en namen toen het schoongemaakte pad naar beneden.

Onderweg besloten we dat een gezamenlijk aperitif wel verdiend was en dat werd nog heel gezellig. We zijn weer op de hoogte van alle laatste nieuwtjes en hebben ook de foto's van het vijfde kleinkind van Patrice en Sylvie bewonderd.


Comments

  1. Applaus voor de noeste werkers, die misschien nu zitten te piepen van de spierpijn. Van wie is dit pad of liever gezegd terrein eigenlijk?
    Jij staat er niet bij. Kun jij niet eens wat doen met een boomstronk en een zelfontspanner? ;-)

    ReplyDelete
  2. Jullie zijn echt ingeburgerd, geloof ik. Wat leuk om zo samen de omgeving te onderhouden.

    ReplyDelete
  3. Het was weer een hele leuke dag met onze buurtjes. Altijd mooi om met elkaar een klus te klaren.

    ReplyDelete
  4. Jullie zijn van harte welkom en wij gaan wel met jullie wandelen hoor. We hebben prachtige tochten in de portefeuille.

    ReplyDelete
  5. Het lijkt me super om met zo'n groep op pad te gaan en de klus te klaren.

    ReplyDelete
  6. Al eerder schreef je op je blog over deze gezamenlijke werkzaamheden. Het ziet er altijd uit als heel gezellige dagen. Superteam hebben jullie zo! Ik neem aan dat er Frans wordt gesproken? Dat zullen jullie in de afgelopen 25 jaar wel heel goed zijn gaan spreken/verstaan.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ik spreek en versta aardig Frans, mijn man niet zo. Talen is niet zijn ding, hij is zwaar dyslectisch. Maar dat maakt niet uit, hij begrijpt veel en onze buren kennen hem goed. Converseren kan ook zonder al te veel woorden.

      Delete
  7. Ik vind het echt super dat jullie dat doen. Tuurlijk is het ook gezellig, maar toch... Want over een tijd moet het natuurlijk weer en weer.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja, af en toe lopen we een route weer eens na.

      Delete
  8. Mooi initiatief! weer een wandelpad bij voor iedereen

    ReplyDelete
  9. Wat heerlijk om dat zo met z'n allen te doen. Jullie zijn vast mie maar voldaan jullie bed in gerold. XX Esther

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ook heel gezellig met zo'n groep mensen, Esther, er wordt gelachen en gekletst terwijl we bezig zijn.

      Delete
  10. Jullie zijn dus net op tijd aangekomen n Frankrijk om deze -gezellige- gezamenlijke werkdag mee te maken. Wat een klus weer, maar het wordt mooi, een wandelpad weer in ere herstellen.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Het geeft weer een heel voldaan gevoel, Jeanette.

      Delete

Post a Comment