Op de kaart

Op het mededelingenbord wat in ons dorp staat hing afgelopen week een brief van de mairie waarop stond dat de huisnummers afgehaald konden worden. Dat heb ik donderdag gedaan en Mart heeft ze vanmorgen tegen de muur geschroefd. Het zijn er twee, ja daar was ik ook verbaasd over. Toen ik er naar vroeg zei de secretaresse dat wij indertijd immers twee verschillende bouwaanvragen hadden gedaan voor twee huizen. Dat was toen om bepaalde reden nodig maar verder denk ik nooit in twee huizen. Goed, twee dus en het zijn mooie geëmailleerde nummerplaatjes van een goede kwaliteit. Ik verbaasde me natuurlijk over de hoge nummers, ik bedoel, we hebben hier maar vijftien huizen dus ik verwachtte 2 of 3 te krijgen. En weer kreeg ik uitleg. Het cijfer staat voor het aantal meters gerekend vanaf de kruising van de twee wegen naar en in ons dorp, dus vanaf onze garage waar het straatnaambord op zit. Heel logisch en eigenlijk wel slim bedacht.

Ook de nummerstickertjes op de brievenbus geplakt, we staan nu echt op de kaart. Deze hele operatie is natuurlijk bedoeld om de hulpdiensten en pakketbezorgers hun werk makkelijker te laten doen. Maar ja, het verandert natuurlijk niets aan het feit dat die hulpdiensten nog steeds een half uur nodig hebben om ons te bereiken. Ach, we weten niet beter, het is nu eenmaal zo en we hebben er tenslotte zelf  voor gekozen om hier te gaan wonen.