Altijd al heb ik wandelen boven fietsen verkozen. Je beleeft de natuur meer dan op de fiets. Dat komt natuurlijk doordat je dichter bij de grond bent en veel minder snel gaat, daardoor ook meer ziet
Vanuit een kano is dat beleven nog intenser, je beweegt je op hetzelfde niveau als de natuur om je heen.
We kwamen ogen en oren tekort.
De laatste pauze, we hadden nog wat koffie en een koek, de mannen namen een koud biertje.
Op deze foto nog niet echt te zien maar we moesten aan het eind van onze kanotocht een grote plas oversteken om bij de jachthaven te komen en dat is pittig want dan moet je flink door peddelen. Gelukkig stond er veel minder wind dan de laatste keer dat we die oversteek maakten, het stond nog scherp in mijn geheugen hoe zwaar dat dat toen was.
Een vriendelijke man hielp ons bij de jachthaven aan de kant en vroeg hoe het was geweest Hij deelde ons enthousiasme, met zulk rustig weer en zo weinig mensen op het water moest het een geweldige dag zijn geweest.
Vanaf het water bewonder je de natuur om je heen weer op een hele andere manier. Ik vind het altijd erg ontspannend mede door het gekabbel van het water! X
ReplyDeleteLijkt me inderdaad heel plezierig om de wereld eens op een ander niveau te bezien...
ReplyDeleteHet was er echt weer voor.
ReplyDeleteJe tweede foto is mooi genomen.
Prachtig, ik krijg meteen zin in een vaartocht!
ReplyDeleteIk deel je kanoplezier ten volle uit een ruime ervaring. Ik heb meer dan 30 jaar lang elk weekend gekanood in de natuur en jaarlijks de vakanties 3 weken lang langs de Zweedse Oostzee kust. Er gaat niks boven kanoën maar helaas nu hebben mijn schouders het opgegeven en is het fietsen en wandelen. Ook fijn natuurlijk. Gewoon vaker gaan kanoën. Heerlijk!
ReplyDeleteJammer dat je het niet meer kan maar zo fijn dat je kan terugkijken op al die jaren van genieten. Kanoën in Zweden, wat klinkt dat heerlijk!
DeleteNederlanders zijn toch echt waterratten! Ik hou meer van het droge. In een boot word ik meteen ziek, van een kano denk ik meteen dat ie omkiepert. :-( Gek voor een sportjuf hé maar komt vast omdat ik pas laat leerde zwemmen. In mijn kindertijd was het dichts bijzijnde zwembad op 20 km, dus het duurde tot mijn 12 vooraleer ik leerde zwemmen. Een echte waterrat ben ik niet meer geworden. Gelukkig heeft de echtgenoot die genen aan de kinderen doorgegeven en is het toch goedgekomen met hen. :-)
ReplyDelete