De natuur greep zijn kans

De reis naar Frankrijk gisteren is goed verlopen, geen problemen aan de grenzen. Het is als vanouds, je ziet er niemand, er wordt je geen strobreed in de weggelegd. Wat wel opviel was dat er bij de tankstations en de supermarkt veel mondkapjes werden gedragen. Dat waren  wij helemaal niet gewend want in Stolwijk liep er niemand mee. Ik had uit voorzorg een pakje met mondmaskers gekocht maar we hebben ze niet gebruikt, de meerderheid van de mensen droeg ze niet en het was erg rustig in de supermarkt.

Toen we bij het huis aankwamen liep ik meteen door naar de tuin en eerlijk, het was nog erger dan ik had verwacht.

Ik geloof dat het Sjoerd was die het woord rimboe gebruikte, nou...dat woord benadert het aardig. Hier op het eerste terras staat het gras heel hoog, daar kom je met een gewone maaier niet meer door heen, dat moet met de bosmaaier gedaan worden en dit is niet  het enige  terras wat er zo bijstaat. De vaste planten border ziet er zo op het oog aardig uit maar het is één grote bende. Daar gaat de schaar in, alles wordt afgeknipt. 

Op 17 maart 2020 ging Frankrijk in lockdown en sinds die tijd heb ik telkens de hoop uitgesproken dat we rond 15 juni de grens weer over mochten. Waarom hield ik me vast aan die datum?

Verleden jaar hadden we hier op 15 juni de hagelstorm die in tien minuten onze moes- en siertuin vernielde. In mijn border heb ik toen alle planten afgeknipt en die zijn daarna allemaal weer fris en vrolijk opgekomen en in de moestuin hebben we het grootste deel van de planten vernieuwd en ook dat is helemaal goed gekomen. 21 Juni is een soort omslagpunt, alles wat je daarvoor doet in je tuin, zoals planten knippen en poten gaat aan de groei. 

Dus daarom bleef ik maar hopen dat we ergen midden juni naar Frankrijk mochten gaan en dat is uiteindelijk gelukt.

Het tweede terras ziet er zo uit, metershoog onkruid, grrr. Ja, we staan wel voor een uitdaging.

 De planten op de coeur hebben  te droog gestaan. Als ik nog ergens een groen piepeltje zie dan knip ik ze af, heb ik verleden jaar ook gedaan en daarna zijn ze toch nog aan het groeien gegaan. 

 Of deze mooie witte hortensia nog te redden is weet ik niet, ga ik morgen bekijken en anders gaat er gewoon iets nieuw in die bak.

De valeriaan wordt ook tot aan de grond toe afgeknipt, dat komt gewoon weer op, net onkruid.

Nou jullie zien het, dat wordt even buffelen voor ons en de hulptroepen. Ja  hulptroepen want straks komt een vriendenechtpaar hier een helpende hand bieden, is dat niet geweldig.