vrijdag 17 november 2017

Juf met overwerk

Vandaag maakte ik met de schoolkinderen de mutsjes van Alet en voor de kinderen die iets anders wilden maken kreeg ik precies op tijd, alsof ze het wist, het idee van deze mooie bladeren nog aangeleverd van Toos. De meeste kinderen wilden de mutsjes maken, zelfs een paar jongens wat ik niet had verwacht. Vooral de meisjes vonden de mutsjes 'allerschattigst' en begonnen met veel enthousiasme maar er zat toch meer werk in dan ze hadden verwacht. Ik kwam dan ook ogen, oren en handen tekort om ze op weg te helpen. Het is maar goed dat ik deze foto's voor de les maakte anders had ik jullie niets kunnen laten zien, al mijn aandacht werd door de kinderen opgeëist. Als je op de dikgedrukte namen klikt van mijn superhandige blogvriendinnen krijg je te zien hoe je zelf ook aan de slag kunt met deze leuke ideeën.


Er zijn ontzettend handige kinderen bij die in een ommezien zo'n mutsje klaar hebben maar er was ook een klein meisje waar het maar niet bij wilde vlotten. Ze zat met tranen in haar ogen en ik vroeg of ze niet liever bladeren wilde maken. Nee, ze wilde echt zo'n mutsje. 'Weet je wat, ik neem je werkje mee naar huis en dan ga ik verder tot het mutsje bijna klaar is en dan maken we hem volgende week samen af' zei ik. Tevreden gesteld huppelde ze naar buiten. Ik begin al een echte juf te worden, met overwerk.


donderdag 16 november 2017

Nog meer Amsterdam

Als ik met Jeanne afspreek in Amsterdam is dat altijd bij de vleugel in de hal van het centraal station. Je bent daar beslist niet de enige die even staat te wachten, het is blijkbaar voor veel mensen een ontmoetingsplek. We begonnen gisteren met koffie in de wachtkamer 1e klas van dat zelfde station. Ik heb er geen foto van gemaakt maar geloof me, het is een feestje om daar even wat te gebruiken, je kijkt je ogen uit. Daarna gingen we lopend op weg naar het Rijksmuseum. Het leuke is dat Jeanne me dan van alles laat zien, heerlijk zo'n gids.

Het vernieuwd Rokin bijvoorbeeld met dat prachtige beeld wat ik nog steeds niet gezien had. Het is een fontein, boven uit de hoofden stroomt water. Echt prachtig!


En van deze gevel werden we helemaal vrolijk, dat snappen jullie wel. Sinterklaas en dan ook nog lekker veel kleur. Net zoals in Rotterdam waren het bij de Bijenkorf waar we net langs gelopen waren nagenoeg alleen maar kerstversieringen. Ik hoop niet die trend zich voort gaat zetten. De onderste foto nam ik in een straat waar ik de naam niet van weet maar er stonden een hele rij van deze kramen met alles wat de toerist nodig heeft, zo typeerde Jeanne het.



Iedere keer als ik in Amsterdam ben verbaas ik me er weer over hoe ontzettend veel toeristen er lopen, kan niet schelen in welk jaargetijde. Nou ja, dan zal dit 'moois' wel aan een behoefte voldoen, al is het niet mijn behoefte.


woensdag 15 november 2017

Matthijs Maris

Samen met Jeanne bezocht ik de tentoonstelling van Matthijs Maris (1839-1917) in het Rijksmuseum in Amsterdam. Hij was zoon van een boekdrukker en middelste van drie broers die ook schilderden. Ik vind dat wel apart, drie schilderende broers in die tijd. Ze moeten wel uit een kunstzinnige familie zijn gekomen. Hij studeerde aan de Haagse Tekenacademie en later in Antwerpen. Het schilderij 'De Vlinders' op de bovenste foto wordt als zijn meesterwerk gezien. Hij schilderde het in 1874 in Parijs.


In veel van zijn schilderijen heeft hij jurken van fijn kant geschilderd, heel mooi. Dit was voornamelijk in zijn romantische periode toen hij in Parijs leefde. Het was daar dat de jonge Vincent van Gogh bij hem in de leer wilde maar hij wees hem af. Het schilderij hieronder heet 'Eerste heilige communie'. 


Het schilderij op de foto hierboven wordt wel vergeleken met het 'Melkmeisje' van Vermeer.



In zijn latere periode werden zijn schilderijen vager, soms doorschijnend. Het geeft een heel mysterieus beeld. Hier ook weer die gewaden van kantachtige stof, wazig nu. Mooie tentoonstelling. Ik vond de schilderijen uit zijn vroegere periode het mooist, zijn latere werken zijn mij soms te mysterieus. Je moest goed kijken om daar een beeld in te ontdekken. 




dinsdag 14 november 2017

Tureluurs

Een rommelige dag maar in ieder geval vanmorgen naar Bergambacht gereden met een grote zak kleding voor de kringloop en daarna nog wat boodschapjes gedaan. Ik scoorde drie Sinterklaascadeautjes, dat stemt dit mens tevreden en kocht ook een heel klein adressenboekje. Ik legde voor de foto's mijn telefoon er maar naast om te laten zien hoe klein. Het oude op de bovenste foto is echt heel oud en ik was al jaren van plan om dit boekje eens op te schonen. Er staan namelijk geen adressen in maar wachtwoorden van verschillende sites die ik regelmatig gebruik. Hoe moet een mens dat wachtwoordengedoe anders onthouden. Er zijn bijvoorbeeld veel sites waarbij je moet inloggen met je klantnummer of een opgegeven nummer zoals bij de belastingdienst. En bij sommige sites mag je dan ook nog de naam van bijvoorbeeld je moeder opgeven, daar kunnen ze dan naar vragen als je drie keer een fout wachtwoord invult. Tureluurs word ik daarvan en de enige manier om daar mee om te gaan is voor mij om alles netjes in een boekje te schrijven, alfabetisch gerangschikt. Ik vond de kleur van de nieuwe wel leuk en toen ik het embleempje achterop zag besliste ik meteen tot aankoop. Ryam, van dat merk had ik vroeger altijd mijn schoolagenda's. Ik herkende het direct.


maandag 13 november 2017

Kriebels

Als ik net terug ben in het Nederlandse huis na een half jaar Frankrijk krijg ik altijd opruimkriebels. Ervaring heeft mij geleerd dat ik daar direct gebruik van moet maken, van die kriebels, anders zakken ze weg in de loop van de winter. Bijna twintig jaar staan deze twee kubussen op onze grote zolder en in die tijd is er niets met de inhoud gedaan. Plaatjes boeken, ik heb ze niet geteld, in Frankrijk ligt nog een stapel, maar het zijn er veel. Er zitten nog hele oude tussen, ik kwam er in één het jaartal 1960 tegen, van bij mij thuis denk ik. Onze oudste zoon heeft op negenjarige leeftijd drie maanden in het ziekenhuis gelegen en kreeg toen vaak een plaatjesboek van de bezoekers. Wat doen we ermee, naar de kringloop of eerst maar eens aan de kinderen vragen? Kleinzoon Thijs met zijn dertien jaar leest veel maar geen plaatjesboeken, dus oudste zoon hoeft ze niet maar zijn jongere broer die ook wat meer ruimte heeft wil ze wel. Dus hebben we vanmorgen alles naar beneden gehaald en staat het nu klaar voor transport. En morgen rij ik naar de kringloop in Bergambacht met een auto vol andere overbodige spullen. Ruimen, heerlijk!




zondag 12 november 2017

De grote stad

Het is zeker niet onze gewoonte om op zondag te gaan winkelen en de man ging dan ook onder protest mee. Af en toe mag je best afwijken van je normale patroon vind ik en ik wilde in de grote stad, Rotterdam in dit geval, even op zoek naar een paar Sinterklaascadeautjes. De Bijenkorf had niet wat ik zocht en ze doen daar van binnen en buiten niets meer aan Sinterklaas, schande. Dat was de eerste tegenvaller.

Twee winkels met papierwaren en een kookwinkel verder brachten ons ook niet wat we wilden. Weer een tegenvaller. Op naar Hudson's Bay, dat nieuwe warenhuis waar iedereen het over heeft en wat in Rotterdam in het oude V&D gebouw is gekomen. Het meisje op de kookafdeling zag er aardig uit, ze was ook aardig maar wist absoluut niets van de artikelen op haar afdeling. Exit Hudson's, we zijn er tien minuten binnen geweest. Bij de Blokker kochten we iets wat we waarschijnlijk ook in ons dorp hadden kunnen kopen en toen zijn we weer snel naar de Metro gelopen. Wat me nog opviel is dat er zoveel winkels zijn die alleen maar hebbedingen verkopen, rommel dus. Bovenstaande klinkt al met al nogal negatief. Jullie moeten me maar niet kwalijk nemen, wij zijn absoluut niet geschikt voor de grote stad.


zaterdag 11 november 2017

Gekakel

Ik vroeg om een tafel in een rustig hoekje toen ik afgelopen week in een restaurant reserveerde. Ik ken mijn familie, enthousiast, praatgraag en ietwat luidruchtig. Met drie zussen en vijf nichten veroorzaakten we nog net geen geluidoverlast gisteravond, wat een gekakel. We wonen verspreid in Zuid-Holland en zien elkaar niet iedere dag dus er viel weer heel wat bij te praten. Heel veel gelachen en ook gepraat over wat serieuze onderwerpen. Het is goed om familie te hebben, dat bewijst zo'n avond maar weer. 'Volgend jaar weer, meiden', zei ik, 'maar dan mag iemand anders het organiseren'. 'Niks daarvan', reageerde mijn jongste bijdehande zus,' jij doet het zo goed, jij mag het weer doen'.

vrijdag 10 november 2017

Ringenfeest

Wat vonden kinderen dit leuk, die ringen maken. Ik was bang dat de jongens er niets aan zouden vinden. Verkeerd gedacht dus, ze vonden het hartstikke gaaf. We hadden gisteren al veel voorbereid. Knopen in lege jampotten gedaan, scharen verzameld en Mart had de binnenbanden gewassen, gedroogd en met siliconen behandeld voor een zwarte glans. Het is best moeilijk om mooie reepjes te knippen dus heb ik er alvast wat voor geknipt voor de jongste kinderen. Gekleurde knopen had ik weinig maar gelukkig was er een meisje bij die een heel zakje rode en witte knopen bij zich had en ik had zelf nog een zakje kunnen kopen met kleine gekleurde. Er moest bij sommige kinderen wat geholpen worden met het knippen, vooral om een mooi puntje te krijgen. Maar zeker de wat oudere meisjes waren heel handig en maakten wel een paar ringen binnen anderhalf uur. Ik kreeg dit idee van Toos en als je graag de volledig uitleg wilt lezen kijk dan hier even op haar blog. Toos, nogmaals reuze bedankt voor dit idee en de moeite die je nam om dit met een voorbeeld en een brief naar Frankrijk te sturen. Ik heb de kinderen ook gezegd dat ze hun ringen moesten laten zien voor de foto om jou hiermee te bedanken.



donderdag 9 november 2017

Lijnenspel

De koffie wachtte maar ik liep toch nog even met mijn fototoestel terug naar dit plekje waar ik net was langsgelopen. Rechts hiernaast liggen de voetbalvelden van Oudewater waar wij op donderdagmorgen altijd starten met het Nordic Walken. Ik vond het lijnenspel in het gras zo mooi. Gemaakt door de maaimachine die in het gevallen blad een patroon trok. Wat hou ik toch van de herfst, nog meer als van de zomer wanneer alle kleuren zo vlak zijn. Het mooi licht in deze tijd van het jaar, de kleuren van bomen en struiken, soms zo uitbundig. De geuren, deze morgen wel heel apart, gemaaid gras gemengd met verrotting van bladresten. Ook over het voorjaar kan ik zo'n lofzang af steken maar daar zijn we nog lang niet aan toe. Ik leef in het nu, loop buiten en geniet.

woensdag 8 november 2017

The Beguiled

Er zijn films die je meteen 'pakken'. Vaak vanaf het eerste moment weet je dat je naar iets zit te kijken wat van jou nog wel een uur of zo langer mag duren en dan maakt het niet uit onder welk genre de film valt. Dat had ik een week of drie geleden met 'Maudie', heerlijke film. Gisteravond waren we weer in het filmhuis en zagen 'The Beguiled'. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Thomas Cullinan. In 1971 werd het boek al eens bewerkt tot een film door Don Siegel, nu door Sofia Coppola, zeker niet de minste. Colin Farrell komt als Yankee ten tijde van de Amerikaanse Burgeroorlog in 1864 in een meisjesinternaat terecht. Daar brengt hij het hoofd op hol van de dames en meiden aanwezig. Niemand minder dan Nicole Kidman, Kirsten Dunst en Elle Fanning vallen als katzwijm voor de gewonde vijand. Het is natuurlijk logisch dat dit niet goed af gaat lopen, maar ik miste de spanning die dat met zich mee zou moeten brengen. Manlief had hetzelfde maar we dachten dat het na de pauze nog wel zou komen. Niet dus! Er gebeurde wel wat meer in het tweede deel maar het bleef allemaal wat oppervlakkig. Er werd wel goed gespeeld, zeker door Nicole Kidman. Aardige film om naar te kijken, meer is het zeker niet.

dinsdag 7 november 2017

Kees

Afgelopen zomer overleed Kees, een goede vriend van ons. Kijk even op een oud blogbericht van mij dan weet je wie hij is. Vandaag bezochten wij met Maria zijn graf. Hij ligt begraven op een mooi oud kerkhofje aan de rand van het dorp Lage Vuursche. We gebruikten in dat dorp ook de lunch. We namen alle drie boterhammen met kroket omdat we dat thuis nooit eten en het zo lekker is. Ondertussen hebben we herinneringen opgehaald aan Kees en de periode in de Ardèche dat zij er woonden. Kees was net zo als Mart, een man die niet stil kon zitten. Altijd bezig met een project. We zullen hem missen. Na de lunch nog even gewandeld door de bossen rondom Lage Vuursche. Het zal jullie niet verwonderen dat het daar druk was. Eigenlijk altijd wel maar nu met zo'n mooie zonnige dag zeker.


maandag 6 november 2017

Broer en zus

Eind van de middag gisteren. In de ene hoek van de kamer zitten nog wat verjaardagsgasten met elkaar te praten en in een andere hoek mogen Luuk en Saar even een filmpje zien. Ze hebben de hele middag lief gespeeld.


Saar gaat languit, die begint moe te worden maar Luuk zit met heel veel aandacht naar het scherm te kijken.


Hij blijft kijken, ook al haalt zijn zus allerlei capriolen met hem uit. Luuk laat het allemaal goedmoedig gebeuren.



zondag 5 november 2017

Taartenbakster

Dit is Jade en haar moeder is een vriendin van onze dochter Floor. Jade kan heel goed taarten bakken en zij wilde er wel eentje maken voor de verjaardag van Mart. Hij was afgelopen woensdag jarig en we vierden het vandaag. Ja, daar verbleekte die bananen-toffeetaart van mij ietwat bij.

En bij het aansnijden kwam de verrassing pas echt. Is dit niet prachtig gedaan? Wat een werk en dat voor een meisje van veertien jaar. Behalve taarten maken kan Jade heel goed kleding ontwerpen en naaien. Zij krijgt al jaren les van een oudere mevrouw hier in het dorp die zegt dat zij echt talent heeft. Alle mensen om haar heen, dus ook wij, zijn trots op haar. Terecht toch?


zaterdag 4 november 2017

Rijksmonument

Bijna aan het eind van onze wandeling van afgelopen zondag liepen we over het landgoed van kasteel Essenburg, gelegen aan de Hierdense Beek. Net voor we het terrein weer afliepen zag ik bij de ingang een oud trafohuisje. Mooi, een van de zuilen die voor aan de oprit staan is door een muur verbonden met dat huisje.


Toen ik wat beter keek zag ik dit plaatje op de muur, blijkbaar is dit trafohuisje een monument. Terecht, want het is prachtig. Deze keer eens niet aan het asfalt maar mooi in de natuur met statige bomen er naast.


Sinds 1950 kwam het landgoed in handen van De Norbertijnenabdij van Berne. Er is nu een instituut  voor training, vorming en scholing in gehuisvest. De Norbertijnen bewonen het koetshuis. Ik nam de foto's in eerste instantie voor de blog van Sjoerd maar zag later dat hij dit trafohuisje al in zijn collectie heeft. Maar het is te mooi om niet even te laten zien, dus bij deze.


vrijdag 3 november 2017

Geworkshopt

Ik had wel een beetje de bibber vanmorgen voordat mijn 'workshop' begon maar wat was het leuk. Wel een grote groep, veertien kinderen, maar het ging prima. Ze vonden het superleuk, waren enthousiast en wisten van geen ophouden. Een uurtje werd bijna twee uur. 'Hoeveel stenen mag ik schilderen', vroegen ze. 'Zoveel je maar wilt, tot de stenen op zijn'. Een jongetje, de jongste van de groep, nam dat wel erg letterlijk en schilderde een heel stel stenen in één kleur, goud. 'Nu ben ik erg rijk' was zijn bewering en ik kon hem er niet toe overhalen om nog een ander kleurtje te gebruiken.


En wat werd er 'geworkshopt' op de school. Leden van de damclub gaven de jongens les, een moeder en dochter bakten appelcake met leerlingen, onze jonge loodgieter was er samen met zijn vader die  voorheen de zaak had en er werden pijpen gebogen en de kinderen mochten koper solderen. Mart had een ochtendles waarbij een vriend hem hielp en 's middags heb ik hem bijgestaan met een grote groep kinderen die wel een band wilden leren plakken. Nadat hij uitleg had gegeven en een bij één band alles had voorgedaan mochten de jongens en meisjes aan de slag. Haha, de meisjes waren als eerste klaar met hun band, hij zat er ook nog eens perfect om.  Zo, en nu zitten we uit te puffen van een enerverende maar ontzettende leuke dag. Volgende week vrijdag gaan we weer aan de bak.