zaterdag 25 februari 2017

Van Uitdam naar Amsterdam

Gisteren en vandaag liepen we weer een deel van het Zuiderzeepad. Vanaf Uitdam volgden we de dijk langs het IJsselmeer  om na een aantal kilometers even landinwaarts te gaan naar het mooie dorpje Holysloot. We hebben bijzondere herinneringen aan dit dorpje. Vijf jaar geleden overnachten we er toen we het Trekvogelpad liepen. Toen lag er volop ijs en we overnachten er in zo'n mooi houten huis in een bedstee.


We aten die avond in dit restaurant en nu dronken we er koffie en aten er een flink stuk heerlijk eigengemaakt appelgebak. We liepen door Durgerdam en toen we omkeken zagen we hoe mooi het kerkje van die plaats daar aan het water ligt.


Deze prachtige houten huizen staan al op Amsterdams grondgebied, aan de Nieuwerdammerdijk. We namen het IJpleinveer naar Amsterdam CS.  Dorpsmensen als we zijn keken we onze ogen uit en toen we eenmaal aan de overkant waren en het Stationsplein opliepen verbaasden we ons over al die mensen.





Dwars door de stad ging onze route, we hebben van alles gezien. In een onvervalste Amsterdamse kroeg hebben we wat gedronken en genoten daar van een paar oudere Amsterdammers die overal commentaar op leverden. Uiteindelijk weken we bij het Javaplein af van onze route om onze slaapplek op te gaan zoeken in de Rietlanden vlakbij Zeeburg. Heerlijk gegeten 's avonds in een knoertgezellig restaurant. 



vrijdag 24 februari 2017

Macro fotografie

Ik had woensdagavond eigenlijk helemaal geen zin om naar de fotoclub te gaan maar omdat het een macro-doe avond zou worden ben ik toch maar gegaan want op dat gebied valt er voor mij nog wel wat te leren. De foto hierboven is eigenlijk geen macro, werd er verteld, dat is meer dichtbij fotografie. Bij macro is het de kunst om een klein onderwerp scherp te krijgen, het mag zelfs een onderdeel van dat kleins zijn. De rest er omheen mag onscherp zijn en die mate van onscherpte kan verschillen.

Ik stelde scherp op die zwarte puntjes bovenop dat besje en over dat scherpstellen kreeg ik nog een paar handige tips van de oude knakkers op de club. Die hebben zoveel kennis, heerlijk om daar van te leren.



Bij deze bloem stelde ik scherp op de voorste bladeren en de verwelkte anemoon probeerde ik in het hart te vangen. We fotograferen hier met speciale lampen die al klaargezet waren dus we hadden geen flitser nodig. Heel leuk om zo een avondje bezig te zijn en ik heb weer veel geleerd.








donderdag 23 februari 2017

Turnen en dan ook nog verliefd zijn

Toen kleinzoon Sebas begin januari op turnen ging beloofde ik hem een keer te komen kijken. Al snel kreeg ik te horen dat dat niet zomaar kon, alleen op speciale middagen. En dat was gistermiddag. Toen werd er geturnd voor familie en vriendjes. Hij heeft een geweldige juf die zonder haar stem te verheffen de wind er goed onder heeft. Sebas vind haar ook geweldig, hij is een beetje verliefd en wil met haar trouwen.


Sebas is ontzettend lenig, het lijkt of hij van elastiek gemaakt is. Zijn vriendje Leander zit nu ook op turnen en als ze thuis met elkaar spelen doen ze niets anders dan springen, salto's maken en meer van dat soort gedoe. Bij Leander thuis valt soms de kalk van het plafond.

Hij deed natuurlijk ontzettend zijn best om alles goed te doen, soms met zijn tong uit de mond. Ik vond het echt ontzettend leuk om dit te zien, heb een uurtje zitten te genieten.




woensdag 22 februari 2017

Statten

Ik geef niets om statten (als jullie twijfelen aan de juiste schrijfwijze kijk hier dan even) en heb het deze winter daarom nog helemaal niet gedaan. Vandaag moest mijn klusjesman aan het werk in het huis van onze zoon in Scheveningen en ik vroeg hem of hij mij eerst even in Delft af kon zetten. Ik wilde daar een paar kringloopwinkels bezoeken en Jolanda van de blog Franse Lelie schreef een paar weken geleden zo enthousiast over de winkel Groene Vingers dat ik die weleens met eigen ogen wilde zien. Niets teveel gezegd, wat een leuke winkel. Behalve veel mooie planten allerlei leuke spullen voor je interieur. Ik waarschuw maar alvast, dingen waar je hebberig van wordt. Ik heb een enorme beheersing, ahum, en kocht vijf prachtige kaarten en een piepklein plantje.






Ik had niet veel oog voor het stadsschoon van Delft, daar was ik deze keer niet voor gekomen, Nou vooruit, die koe kan nog net, want die is wel erg leuk. Over de kringloopwinkels kan ik kort zijn, ik kocht er alleen maar boeken. Een voorleesboek voor de kleintjes, een handig gidsje om wilde planten te herkennen en een dikke pil met prachtige afbeeldingen van wilde planten. Verder maakte ik eindelijk eens kennis met de Flying Tiger, een keten waar ik weleens van had gehoord maar nog nooit een winkel van bezocht had. Dat is dus bij deze ook weer recht gezet. En ik heb heerlijk lopen struinen bij Dille en Kamille, ook een fijne zaak. Rond twaalf uur begon het zachtjes te regenen dus werd het tijd om een broodje te eten. Toen ben ik naar het station gelopen, heb daar de tram, lijn 1, genomen die mij in drie kwartier via het centrum van Den Haag naar het Zwarte Pad in Scheveningen bracht. Ook een aanrader, dit tramritje. Je ziet heel veel voor weinig geld. In Scheveningen moest ik nog een belofte waar maken maar daar vertel ik morgen over.




dinsdag 21 februari 2017

Blije brievenbus


Dat is leuk thuiskomen! Drie weken weggeweest en dan gaat de brievenbus open en komt er allerlei leuks te voorschijn. Een grote envelop van Toos met daarin, zoals gewoonlijk bij haar, weer zoveel creativiteit dat ik er verbaasd van sta. Een mooi linnen zakje met daarin een kaartje met stoffen opdruk met een afbeelding van de lathyrus en in het kaartje een zakje zaadjes van deze mooie bloempjes. Verleden jaar mislukte mijn zaaisel van lathyrus dus ik ga dit jaar zeker weer een poging wagen. 

Ik herkende het papier van de envelop linksboven direct, dit is een blad uit een van de Richard Scarry boeken. Ze staan, kapot gelezen, nog steeds in onze boekenkast. Het gedicht van de jaarringen was voor de man die met alle soorten gereedschap om kan gaan en bovendien ook wel met hout en bomen. Deze man voelt zich vereerd, een gedicht speciaal voor hem. Toos, wat is dit alles toch weer attent en met liefde gemaakt. Reuze bedankt.

Verder kreeg ik via Postcrossing een kaart uit Duitsland, China en Rusland. En van Bertie een kaart uit Hoorn ter gelegenheid van Valentijn waar ze eigenlijk niets mee heeft maar hij mocht gratis verzonden worden, vandaar. Dank je, Bertie. Zo, was dat een blije brievenbus of niet?


maandag 20 februari 2017

Kandelaberen

Toen ik vanmiddag vanaf de Bovenkerkseweg waar wij wonen het Dorpsplein op liep schrok ik wel even. Zo zagen de bomen er uit, maar dan zonder blad, toen wij drie weken geleden naar Frankrijk vertrokken. We hadden wel een berichtje van de gemeente gehad dat het snoeien zou gaan gebeuren maar daar kan je je moeilijk een voorstelling van maken. Dit speciale snoeien heet trouwens kandelaberen. Ik weet nog dat mijn vader dat vroeger deed met de prachtige bomen aan de Voorstraat in Noordwijk, daar gebeurde het om de paar jaar. Ik kan me niet herinneren dat deze bomen ooit zijn gesnoeid in de veertig jaar dat wij hier wonen. Ik troost me maar met de gedachte dat dit werk door vakmensen is gedaan en dat het wel goed zal komen met de bomen. Even geduld hebben.

zondag 19 februari 2017

Jaarlijkse gezinsuitje


Gisterenmiddag thuisgekomen uit Frankrijk en vandaag meteen ons jaarlijkse gezinsuitje. We zagen elkaar vanmorgen om negen uur op het station van Rotterdam, waarna we op weg gingen voor een wandeling door de stad. Het was koud maar gelukkig regende het niet en er wachttte ons een beloning voor het afzien, een brunch in hotel New York. Daarvoor namen we eerst de watertaxi. We waren de enige passagiers en tot groot plezier van de kleinkinderen scheerde de boot met een vaart over het water. Wat was dat leuk.





Ook vonden de kinderen het heel leuk om zelf hun bord te vullen met al het heerlijks wat er in het restaurant lag uitgestald. Dat leidde tot leuke combinaties.



Weer op weg gingen we, naar het Maritiem Museum. Daar hebben vooral de kleinkinderen zich kostelijk vermaakt. Helemaal op de bovenste verdieping leefden ze zich uit met het verstouwen van vracht van de ene naar de andere plek. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Na al dat sjouwen moest er nog wat gedronken worden waarbij meteen een nieuw koppel werd aangewezen voor de organisatie van het uitje van volgend jaar.En daarna ging iedereen tevreden naar huis.