dinsdag 22 mei 2018

Lekkers met rabarber

Vanmorgen weer een emmer rabarber getrokken. Schoongemaakt en gesneden en daarna weer een paar kilo zakken in de vriezer gegooid. De aardbeien beginnen al aardig te rijpen en dan gebruik ik een groot deel van die rabarber om er samen met aardbeien jam van te maken. Verleden jaar had ik aan het eind van de zomer nog aardig wat zakken rabarber in de vriezer liggen en ik heb er toen compôte van gemaakt die ik in Hak potten deed. Goed heet erin, deksel stevig dicht en je kan het maanden bewaren. 

Gisteren vroeg iemand naar het recept van de rarbarbercrumble, hier komt ie:

Rabarbercrumble 
Rabarber crumble is een eenvoudig te maken en toch feestelijk gerecht. Serveer hem lauwwarm of afgekoeld, bijvoorbeeld met crème fraîche, lobbig geslagen room of een bolletje ijs. Op het basisrecept valt veel te variëren, met donkerbruine basterdsuiker, gemalen amandelen, havervlokken, citroenrasp of grofgehakte hazelnoten in de kruimels. Vanillesuiker of wat fijngeraspte gemberwortel bij de rabarber, het is allemaal even lekker.

Ingrediënten voor vier personen
Voor de vulling: 500 gram rabarber, 50 gram lichtbruine of witte basterdsuiker
Voor de kruimels: 125 bloem, 100 boter, 75 gram basterdsuiker, theelepel koekkruiden, snufje zout

Bereiding
Maak de rabarber schoon, schil alleen de wat oudere vezelige stelen. Snijd de stelen in stukjes van ongeveer een centimeter. Doe de rabarber met 50 gram basterdsuiker in een ovenvaste schaal. Verwarm de over voor op 200 graden.
Meng de bloem, het zout, de koekkruiden en de suiker. Voeg de in stukjes gesneden koude boter erbij en bewerk het met de vingers snel tot een kruimelig deeg. Of gebruik de keukenmachine met menghaak. Strooi de kruimels over de rabarber. Druk ze licht aan.
Laat de rabarber crumble in ongeveer 30 minuten op 200 graden mooi bruin worden.


maandag 21 mei 2018

Privacyverklaring


Privacyverklaring HeenenterugnaardeArdeche 

Per 1 mei 2018 is het verplicht om als blogger een privacyverklaring op je blog te plaatsen om zo te voldoen aan de Europese Privacywet. De blog HeenenterugnaardeArdeche heeft als doel om de persoonsgegevens van lezers te respecteren. In onderstaande verklaring laat ik weten op welke wijze de blog HeenenterugnaardeArdeche dit doet. 


Contactgegevens HeenenterugnaardeArdeche

Wil je in contact komen met mij? Dat kan middels mail via mmberends@hotmail.nl of door een reactie achter te laten op een artikel op www.heenenterugnaardeardeche.blogspot.nl


Verwerking persoonsgegevens

De blog HeenenterugnaardeArche ontvangt persoonsgegevens van lezers middels:

·                     Google Analytics

Met het statistiekprogramma Google Analytics kan ik onder andere bekijken hoeveel lezers mijn site bezoeken, waar ze vandaan komen en welke artikelen ze lezen. Deze informatie gebruik ik om het bezoek- en klikgedrag op HeenenterugnaardeArdeche in kaart te brengen. Met deze informatie kan ik mijn website verder optimaliseren. Ik zie hierbij geen persoonsgegevens. Google Analytics verkrijgt de informatie middels jouw IP-adres. De dienst heeft van mij geen toestemming gekregen om jouw gegevens te delen met derden.




·                     Reacties achterlaten onder een artikel

Onder artikelen op www.heenenterugnaardeardeche.blogspot.nl  bestaat de mogelijkheid een reactie te plaatsen. Bij het achterlaten van een reactie wordt jouw IP-adres zichtbaar voor mij. Daarnaast heb je de mogelijkheid om je naam, website en emailadres te tonen bij het reageren.  Deze informatie wordt beschikbaar voor alle lezers van het artikel en blijft online staan. Bij het reageren op een artikel heeft iedere lezer echter ook de mogelijkheid om anoniem een reactie te plaatsen. In dat geval worden er geen persoonlijke gegevens zichtbaar voor andere lezers. 


Opslag persoonsgegevens

Bezoekers onder 16 jaar

www.heenenterugnaardeardeche.blogspot.nl  heeft niet de intentie gegevens te verzamelen van websitebezoekers jonger dan 16 jaar, tenzij zij daarvoor toestemming hebben van hun ouders of voogd. Het is voor mij echter niet mogelijk te controleren of een bezoeker ouder is dan 16 jaar. Als je denkt dat er zonder toestemming toch persoonlijke gegevens zijn verzameld van iemand jonger dan 16 jaar, neem dan contact met mij op via mmberends@hotmail.nl, dan kan ik de informatie verwijderen.

Bewaartermijn

www.heenenterugnaardeardeche.blogspot.nl  bewaart uw persoonlijke gegevens voor de duur van 1 jaar. Reacties onder artikelen blijven voor de duur van de plaatsing van het artikel online staan. 



Gegevens inzien, aanpassen of verwijderen

Als je www.heenenterugnaardeardeche.blogspot.nl  bezoekt, geef je daarmee toestemming jouw gegevens te verwerken. Je hebt echter het recht om je persoonsgegevens in te zien, te corrigeren of te verwijderen. Daarnaast heb je het recht om je eventuele toestemming voor de gegevensverwerking in te trekken of bezwaar te maken tegen de verwerking van jouw persoonsgegevens door HeenenterugnaardeArdeche.

Je kunt een verzoek tot inzage, correctie, verwijdering of overdraging van je persoonsgegevens of verzoek tot intrekking van je toestemming of bezwaar op de verwerking van jouw persoonsgegevens sturen naar mmberends@hotmail.nl

Cookies
Een cookie is een klein bestandje dat door deze website wordt meegestuurd en door jouw browser op de harde schijf van de computer wordt geplaatst. De informatie die in de cookie is opgeslagen kan weer naar deze website teruggestuurd worden, wanneer je de website opnieuw bezoekt.

Google Analytics 
HeenenterugnaardeArdeche  plaatst cookies van Google. Dit doe ik om te kunnen bekijken hoe bezoekers de website gebruiken. Google zal de verkregen informatie enkel met derden delen wanneer zij hiertoe wettelijk verplicht worden of voor zover derden de informatie namens Google verwerken. Om je privacy zo veel mogelijk te beschermen heb ik een verwerkersovereenkomst met Google afgesloten en heb ik “gegevens delen” uitgeschakeld. Ook heb ik het IP-adres geanonimiseerd in de Google Analytics code. Google is een Amerikaans bedrijf en slaat de door haar verzamelde informatie op in Amerikaanse servers.

Social media knoppen
Op www.heenenterugnaardeardeche.nl staan social media buttons. Door deze buttons kan je artikelen delen op een social media platform.  De meeste social media kanalen werken met cookies. Ik heb geen invloed op hoe zij de cookies plaatsen. Lees de privacy verklaringen van de betreffende social media kanalen om te weten wat zij met de verzamelde informatie doen.

Cookies uitschakelen en verwijderen 
Je kunt cookies uitschakelen en verwijderen via je browserinstellingen. In de help-functie van je browser kun je vinden hoe je dit moet doen.

Meer informatie?
Wil je meer informatie over de privacywet? Op de website Autoriteitpersoonsgegevens kun je hier meer informatie over verkrijgen. 

Deze privacy verklaring is met de grootst mogelijke zorgvuldigheid opgesteld. Mocht je toch nog aanleiding zien voor een aanvulling, dan zie ik deze graag tegemoet op mmberends@hotmail.nl



Gezellig Pinksterweekend

Gisteren waren we op bezoek, vandaag hadden we bezoek. Van goede vrienden van ons die ook in Stolwijk wonen en net zoals wij een huis op het Franse platteland hebben. Er is heel wat afgekletst vandaag, over onze woonplek in Nederland en natuurlijk over die in Frankrijk. Dat levert genoeg gespreksstof op. We maakten een rondje dorp, ze bewonderden de broodoven en de mannen zaten nog even op ons bankje het uitzicht te bewonderen. We aten lekker met als dessert die heerlijke rabarbercrumble en om een uur of vijf zwaaiden we ze uit met de belofte van een tegenbezoek. Al met al was het een gezellig Pinksterweekend.


zondag 20 mei 2018

Familiereünie

Een kleine familiereünie vandaag. Een broer en zus met hun partners kamperen op een camping bij Ruoms waar we de dag doorbrachten aan de rivier de Ardèche. Vrienden van zus die op doorreis waren stonden ook een paar dagen op deze camping en er kwam ook nog een ander stel langs. Al deze mensen kennen wij goed dus het was een gezellig samenzijn. Prachtig weer, af en toe een kano die voorbij komt en beseffen dat het leven goed is. Niet meer en niet minder. 


zaterdag 19 mei 2018

Bruisend leven

Het lange Pinksterweekend en het mooie weer lokt mijn buren naar hun vakantiehuizen, het dorp bruist sinds gisterenmiddag van leven. Jean Pierre en Florence kwamen rond middernacht aan maar vanmorgen vroeg begon Jean Pierre al te maaien en met hem meerdere buren. Ja, ook als je er niet bent groeit het gras en het onkruid gewoon door. Iedereen die aankomt maakt een praatje, we vinden het leuk elkaar weer te zien.


Iedereen neemt een deel van het 'openbaar' groen voor zijn rekening en binnen een paar uur ziet alles er weer netjes uit. Zowel Ludovic, zoon van buurvrouw Jacqueline als ook Patrice en Sylvie namen verschillende vrienden mee en daarmee gaan ze ze tegen twaalven aan tafel om dat uren lang vol te houden. De gezelligheid in de tuin naast ons spat er van af. Maandagmiddag is iedereen weer vertrokken en dan keert de rust weer in ons kleine dorpje. Ook goed, we houden van die afwisseling.



vrijdag 18 mei 2018

Verdiend

Ik was verrast door dit prachtige perk met lavendel gisteravond toen wij bij vrienden gingen eten. Het had de winter overleefd en het is hier in februari echt heel koud geweest, een week lang min tien graden. Normaal is dit soort lavendel niet de sterkste soort maar blijkbaar hebben ze het daar hartstikke naar hun zin. We waren het er over eens dat de kleuren van planten en bloemen in het zuiden van Europa veel intenser van kleur zijn. 


donderdag 17 mei 2018

Mooi blad

We kochten verleden jaar op een brocante markt deze potten en smeerden ze in het najaar een paar keer in met yoghurt zodat er een mooi mos laagje op zou gaan groeien. Dat wil nog niet zeggen dat het bij iedere pot lukt want deze potten waren vies zwart geworden, beslist niet mooi. Het kostte nog veel moeite om ze schoon te krijgen maar ik heb gelukkig een man met veel geduld.

Vandaag de potten op de plek gezet waar ik ze wilde hebben en in iedere pot een spirea (Spirea japonica Goldflame) gezet. Ik viel voor het mooie blad. De blaadjes zijn eerst rood, dan verkleuren ze naar geel en later in het jaar koperkleurig. Ze krijgen diep roze bloemetjes. We gaan het zien, voorlopig ben ik er mee in mijn sas.


woensdag 16 mei 2018

Bij deze, dames

Nadat ik een post had gemaakt over de Kesbeke potten en daarin had verteld dat schoondochter Chris in de lampen die van de potten gemaakt werden zulke leuke tafereeltjes knutselde kreeg ik van verschillende trouwe lezers de vraag of ik daar niet eens een foto van kon maken. Wij hebben verleden week daar twee keer aan de grote tafel zitten eten met die lampen boven mijn snufferd dus ik voelde me toen wel verplicht om een paar foto's te maken. Doe het met plezier voor jullie, hoor.Het waren nog wel de Paastafereeltjes zei schoondochter erbij maar ze zijn leuk genoeg om te laten zien. Bij deze, dames, ik hoop tot jullie tevredenheid. 




dinsdag 15 mei 2018

Tuinklussen

Vanmorgen vroeg nog wat regen maar na een extra kopje thee werd het droog en vlogen wij naar buiten en deden allerlei tuinklussen. De geraniums die ik van Piet kreeg stonden er wat verpieterd (!) bij dus werden daar de uitgebloeide bloemen en lelijk blad uitgeknipt. Zo, dat knapt op.

Ik zag gisteren op de kwekerij zo'n mooie salvia, kon hem echt niet laten staan. Ze ruiken altijd zo lekker dus ik zette hem op de oude schoolbank vlakbij de tuinpoort, dan loop ik er vaak langs.


Mart maakte een stevige stellage voor de tomatenstokken en ik zette er tien tomatenplanten onder. Niet gezaaid deze keer, dat was geen doen met twee keer een week afwezigheid. In het bed ervoor werd een komkommerplant, een aubergine en een kleine komkommerplant gezet, de soort met die spikkels erop, die wij erg lekker vinden. De bovenste komkommer is een geënte, ik wilde dat eens proberen, ik kocht hem in Nederland voor drie euro. Dat is natuurlijk veel meer dan een gewone komkommerplant maar het schijnt dat een geënte meer opbrengst heeft. We gaan het zien.



maandag 14 mei 2018

IJsheiligen

Wij blijven hopen op beter weer maar toen we vanmorgen om negen uur hier wegreden was het vier graden met harde regen. Toch zijn we naar de Rhône vallei gereden om groenteplanten te kopen, het is vandaag immers de laatste dag van de IJsheiligen. Deze heiligen zijn Sint Mamertus, Sint Pancratius, Sint Servatius en Sint Bonifatius. Zij vieren hun naamdagen op achtereenvolgens 11, 12, 13 en 14 mei. Na IJsheiligen kan je beginnen met planten in de volle grond volgens de volksweerkunde. Het klopt wel aardig hoor, want voor die tijd is de grond vaak nog te koud voor veel gewassen. Het is nu eindelijk opgehouden met regenen en de lucht begint te breken. Hopelijk is de moestuin morgen droog genoeg om te planten, er staat genoeg om de grond in te gaan want ik nam ook nog wat mee uit Nederland.


zondag 13 mei 2018

Langlaufen

Van vrienden waar we gisteravond nog gezellig wat hadden zitten drinken kregen we vanmorgen een berichtje. Zij waren op weg naar België en melden dat er in St. Julien du Gua geen brood te krijgen was omdat de bakker door sneeuwval er niet door kon komen. Nou had ik geen brood nodig want dat bak ik zelf maar sneeuwval op 13 mei wilden wij weleens met eigen ogen zien dus in de auto en omhoog. We reden weg met 4 graden maar met het stijgen zakte te temperatuur al gauw tot rond het vriespunt en veranderde de regen in sneeuw. 

Op de Col de 4 Vios lag al een behoorlijke laag sneeuw en alles om ons heen werd steeds witter, de weg, de bomen en struiken.



We werden met een behoorlijke snelheid gepasseerd door een auto met aanhanger die blijkbaar haast had. Maar haastige spoed is zelden goed en zeker met gladheid. Twee kilometer verder was hij uit de bocht gevlogen en lag zo diep in de kant dat de auto er niet op eigen kracht uit zou komen. De rechterkant van de wagen zat goed in elkaar want daar hadden een paar bomen in de weg gestaan. Het werd steeds gekker met die sneeuw, er lag daar boven echt een flink pak. Vlak voor Mézilhac is een zijweg en konden we keren waarna we stapvoets terug zijn gereden tot we weer onder de sneeuwgrens kwamen. Op dit moment, 15.15 uur regent het nog steeds hier en is de temperatuur laag wat wil zeggen dat een kwartier rijden hiervandaan het hoogstwaarschijnlijk nog steeds sneeuwt. Hadden we nou die langlauflatten maar niet  weg gedaan!


zaterdag 12 mei 2018

Terug naar.........

We zijn vandaag weer onderweg naar het Franse thuis en laten de mooie Krimpenerwaard met zijn kleurrijke bermen achter ons. Ik voel me een bevoorrecht mens om al het moois op deze foto's vijf minuten van ons huis te hebben en ook in Frankrijk midden in een prachtige omgeving te zitten.

Het was fijn om kinderen en kleinkinderen weer te zien, mijn haar te laten knippen bij mijn eigen vertrouwde kapster, het lukt me nog steeds niet om in Frankrijk echt goed geknipt te worden, wat typisch Nederlandse winkels te bezoeken, denk daarbij vooral aan de Hema en wat familie te bezoeken. Aan het eind van de dag zijn we weer in Le Serret waar we de draad weer oppakken.


vrijdag 11 mei 2018

Meijendel

We waren gisteren in Meijendel, een duingebied tussen Scheveningen en Wassenaar. We fietsten er vanaf Scheveningen heen samen met schoondochter en haar vriendin, kleinzoon Sebas en zijn vriendje Leander. Langzaam kwam vroeg in de middag de zon door en we hadden het er heerlijk. Wij niet alleen hoor, het was er druk met veel gezinnen met kinderen. Maar het is daar zo groot dat je geen last van elkaar hebt. We hadden lekkere broodjes en fruit meegenomen en het ging tot de laatste kruimel op.



Voor kinderen is het geweldig. Er is een Monkeybos waar ze kunnen hutten bouwen, in bomen klimmen, er is een kabelbaan, een uitkijktoren, hele grote waterleidingbuizen waar ze doorheen kunnen lopen en nog veel meer. Sebas pastte wel in dat bos, het is zelf net zo'n aap.



Vlak voordat we naar huis gingen gaven de jongens nog een voorstelling. Een gek dansje, we moesten er erg om lachen en zij nog meer.



donderdag 10 mei 2018

Zwemles

Wat is het toch leuk om kleinkinderen te hebben die in hetzelfde dorp wonen. We pakten even na vijven de fiets, reden in vijf minuten naar het zwembad en gingen daar in het zonnetje op een bank zitten om naar de eerste zwemles van kleindochter Saar te kijken. Behalve naar Saar kijken vond ik het ook leuk om zwemjuf Rettie bezig te zien, rechts op de foto hieronder. Zij heeft onze kinderen nog zwemles gegeven en doet het zo leuk.

De eerste lessen zijn er natuurlijk op gericht om de kinderen watervrij te maken en dat lukte bij deze groep aardig. Saar deed ontzettend haar best maar ziet nog wel kans om ondertussen een gekke bek naar ons te trekken. Het blijft een clown. 

Ze is natuurlijk nog wel wat jong voor zwemles maar het kan beslist geen kwaad als ze wat gewend raakt aan water. Er zijn zoveel sloten in Stolwijk, er loopt er zelfs eentje bij hen voor de deur. 

Het duurt maar een half uurtje en dat is voor zulke jonge kinderen genoeg. Helemaal trots op zichzelf kwam ze uit het water. Onder de warme douche en naar huis. Goed gedaan, hoor.




woensdag 9 mei 2018

Het weerzien van Nikki Gerrard

Marnie woont sinds haar relatie stuk liep weer in Londen. Op een dag wordt Marnie gebeld door Oliver, die haar vertelt dat hun gemeenschappelijke jeugdvriend Ralph in zijn huisje in Schotland op sterven ligt. Haar komst is dringend gewenst, Oliver heeft al een vliegticket voor haar geboekt. Eenmaal in Schotland zorgt Marnie samen met Oliver voor Ralph in die laatste dagen van hun doodzieke vriend. De confrontatie met haar jeugdvrienden, de moeilijke situatie en de plotselinge intimiteit brengt het verleden, de ingewikkelde relatie die Marnie met hen had en haar dromen en verlangens van toen weer terug. Wat is er van terechtgekomen en wat voor gevolgen heeft die tijd voor hun verdere levens gehad?

Ze kan prachtig schrijven, die Nikki Gerrard, dat bewijst ze weer eens met dit boek. Het is al een ouder boek maar daarom niet minder goed. Ik vond het ontroerend mooi. De volgende passage moest ik even twee keer lezen......
Ik wens je alles toe wat ik niet meer zal hebben. Geniet er in mijn plaats van. De vroege lentezon in je nek; wakker worden naast je geliefde; krijsende zeemeeuwen; lang gras dat meebeweegt met de wind; roerei en kruiswoordpuzzels op zondagochtend – al was jij nooit erg goed in kruiswoordpuzzels, hè? – en weekendjes in een vreemde hotelkamer, met verlaten stranden waar de anemonen deinen in verborgen getijdenpoeltjes; de woeste groene zee; een paard dat warm in je geopende hand ademt; de seizoenen die telkens weer terugkomen. Vroege vogels, volle manen en nieuwe manen en witte wolken en hoge wind, koekoeken in mei en uilen die door het bos roepen, onweer, mensen die je kennen, geheimen, gegiechel, een blik in een drukke ruimte. Ik wens je ouderdom toe. Ik wens je liefde toe. Hou me nu vast. Als jij me in je armen houdt, kan ik toch niet gaan?

dinsdag 8 mei 2018

Blijvertjes

Lekker op de fiets naar Gouda voor een paar boodschapjes, geen straf met dit mooie weer. Ik kocht er een paar witte gympies, leuk voor onder een broek maar ik kan ze natuurlijk ook onder een jurkje dragen. Als klein kind droeg ik ze ook, toen noemden wij ze 'batters' wat waarschijnlijk een Noordwijkse verbastering van 'badschoenen' was. Toen ik een jaar of negentien was, deze foto is van 1968 met rechts de voeten van vriendin Stan, waren ze weer in de mode. Met een witte Levi's erboven was je dan helemaal 'in'. Nu ben ik negenenzestig en ik draag ze weer. Sommige dingen veranderen niet, die blijven gewoon.



maandag 7 mei 2018

In leven houden

We hebben geen geweldig voorjaar maar regen en af en toe zon is helemaal zo slecht nog niet voor een moestuin, alles groeit er lekker door. In de bak staat sla en daarnaast de rucola die net opkomt. Van Anja kreeg ik die leuke plantenlabels die nu bij al mijn zaaigoed staan. Zoals ieder jaar heb ik weer een geweldig bed met aardbeienplanten, de meeste bloeien al. Daarnaast de aardappels en daarnaast de uien en een rij gezaaide wortelen en bietjes maar dat komt nog maar net op.


De rabarber is al weer aan de groei gegaan nadat we er afgelopen week een emmer vol van geoogst hadden. 

Fijn dus zo'n moestuin met al dat lekkers erin maar je moet wel zeker weten dat het af en toe regent als je een paar dagen weg gaat. En aangezien het weer niet echt voorspelbaar is treffen wij daarvoor onze maatregelen. We zetten een tuinsproeier midden in de moestuin waar ook alle potplanten een plekje hebben gekregen op een stuk grond wat daardoor nog steeds niet omgespit is. De sproeier richten we goed uit zodat we zeker weten dat alles water krijgt.

De slang naar die sproeier wordt aangesloten op een kraan in de kelder met een watertimer op batterij ertussen. We hebben het ding al jaren maar gebruiken hem bijna nooit. Nu twee keer snel na elkaar en wat is het dan een prima oplossing. Iedere avond krijgt de moestuin een buitje, net genoeg om alles in leven te houden daar. Wij zijn ondertussen onderweg naar onze Nederlandse plek en mijn groentetjes groeien lekker door.