Begijnhof Amsterdam

'Zullen we even in het Begijnhof gaan kijken' zei blogvriendin Jeanne toen we op weg naar naar het Foam voor de Brassaï tentoonstelling waren. Voordat ik kon antwoorden dat ik dat graag wilde schoot ze al onder een poortje door en ik volgde trouw. 

Doe ik toch altijd hoor, Jeanne trouw volgen in Amsterdam. Ik ben een echte provinciaal, weet heg noch steg in de grote stad maar Jeanne woont net boven Amsterdam en kent de weg er op haar duimpje.

 Het was er druk, veel toeristen maar ik kon in dat poortje toch nog gauw een blik naar boven werpen om dat prachtige plafond te zien.

De bogen van het plafond lopen door tot in de zijwanden. Mooi die tegeltjes.

Na de alteratie moest de katholieke kapel aan de Engelse presbyterianen (hervormd-protestanten) worden afgestaan, onder dwang van de protestantse overheden. Sinds die tijd wordt dit kerkje de Engelse kerk genoemd. 

Een mooi ingetogen kerkje, het soort waar ik van hou.

Met een prachtig houten plafond.

Een rood fluwelen kussentje in de hoek van de voorste bank, het enige kussen in de hele kerk. Mooi, zo'n detail. Wie zal dat hier nodig hebben?

Reacties

  1. Dat plafond is inderdaad een juweeltje. Trouwens dat houten plafond ook

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lief detail, dat kussentje. De rest is trouwens ook mooi :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi zeg. Dat kussentje is zeker leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja het is daar mooi, ik loop er tegenwoordig iedere week eventjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan me voorstellen dat je daar graag loopt. Op een rustig moment moet het daar heerlijk zijn, een plek om te mijmeren.

      Verwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy

Als je met je Google account reageert hoef je niet te bewijzen dat je geen robot bent!
Zonder Google account? Dat kan gelukkig heel simpel zijn: gewoon even aanklikken dat je geen robot bent.