Vanaf Marcilhac waar we vannacht hebben geslapen was het mogelijk om het traject naar Cabrerets per kano af te leggen. Een dag van te voren heb ik telefonisch geïnformeerd en wat we in de vorige gîte al te horen kregen werd bevestigd, door de lage waterstand in de rivier was het niet mogelijk dit te doen. Jammer, we hadden er ons zo op verheugd.
Maar er valt ook lopend nog genoeg te ontdekken. De hoog opreizende rotswanden blijven imponerend met op sommige plekken grotten en gangen.
Nog steeds zien we huizen waarvan de achtermuur een rotswand is, vaak zijn ze hooggelegen.
Kilometers lopen we over dit pad wat zich slingert langs de rotsen, hoog boven de vallei.
Van dit bankje maken we even gebruik voor een kleine pauze en om te genieten van het uitzicht.
Door de vorm en de kleur van de huizen worden ze als het ware opgenomen in de kalksteen, het geeft daardoor een heel natuurlijke aanblik.
In de middag komen we aan in Cabrerets, een prachtig klein
dorpje. We worden daar ontvangen door een jonge vrouw die zowel eigenaresse is
van de gîte als van een daarvoor gelegen restaurant.
Dit is het uitzicht uit onze kamer. Er staan twee
stapelbedden en een groot tweepersoons bed, zeker twee meter breed. En in die
laatste mogen wij slapen, de rest van de bedden blijft leeg.
's Avonds eten we in het restaurant en dat wordt feest. Het blijkt namelijk een toprestaurant te zijn, bekend in de hele streek. Acht man personeel in de keuken die er voor zorgen dat we genieten van wat we voorgeschoteld krijgen. Echt in jaren niet meer zo geweldig gegeten.
2 oktober 2019
Ik denk dat je nog van zou staan te kijken hoeveel extra ruimte ze uitgehakt hebben, Toos.
ReplyDelete