Ontluikende natuur

 Voordat we goed en wel aan ons rondje dorp konden beginnen zaten we al weer binnen bij Patrice en Silvy. Die waren een paar dagen in Le Serret om te snoeien maar toen we elkaar begroet hadden vonden ze het tijd worden voor een aperitief  en even bijkletsen. Na alle nieuwtjes uitgewisseld te hebben gingen we toch echt even lopen. We zagen dat er veel takken van bomen afgebroken waren en ook wat bomen om waren gegaan en dat kwam door de zware sneeuwval die hier een keer is geweest. We zitten hier in middengebergte en het sneeuwt meestal wel een paar keer in de winter.

Maar sneeuw of geen sneeuw, de natuur begint te ontluiken, dat kun je zien aan de katjes van de hazelaar. Langs het pad net buiten het dorp staat die boom daar mooi te zijn, wat een heerlijk gezicht.

 Deze schoonheid, de helleborus orientalis, stond in de tuin van buurvrouw Jany. We hebben daar de boel even geinspecteerd en haar gebeld dat alles in orde is. Ze vertelde dat het nog steeds goed gaat met haar moeder en dat die lieverd vast van plan is haar honderdste verjaardig deze zomer in Le Serret te vieren. We gaan er een super feest van maken hebben we al afgesproken met Patrice en Silvy.

En weer bij een andere buur staat een grote struik, ik denk wel drie meter hoog, vol met bloemschermen. Het is de Viburnum Tinus en die bloeit lang, van ongeveer januari t/m mei dus daar heb je veel plezier van.

Bernard heeft zijn hortensia's rigorieus gesnoeid. Ze staan er al een eeuwigheid en ze waren eigenlijk veel te groot en te bossig geworden. De struiken hadden veel te lijden gehad van de hagelstorm verleden jaar zomer en ik denk dat het een juiste beslissing is geweest om ze tot de grond toe af te knippen. En kijk, ze beginnen al weer uit te lopen.

Reacties

  1. Jaar na jaar worden we weer blij van de ontluikende natuur en het blijft ook een wonder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En ook mooi dat we me daar met zijn allen altijd weer zo blij van worden.

      Verwijderen
  2. Gelukkig is dat niet aan verandering onderhevig. Het kan soms wat langer duren, maar het wordt onvermijdelijk lente. Jippie!! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er gebeurt van alles in de wereld, Els maar gelukkig wordt het altijd weer lente.

      Verwijderen
  3. Het is wel allemaal nog wat vroeg, maar als het zo doorgaat hebben we een hele vroege lente...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heerlijk, een wandeling in jullie eigen mooie dorp.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De lente komt er daar echt aan. Wat een mooie Helleborus en die bloeiende struik is ook prachtig. Blijven jullie nu ineens tot september? Of is dit maar een kort bezoekje? In ieder geval geniet van je stukje paradijs.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We gaan eind volgende week weer terug, Kris. En dan eind maart weer voor een half jaar naar de Ardeche.

      Verwijderen
  6. Prachtig, die hele prille lente zo midden in de winter.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heerlijk om de ontluikende natuur te zien. Die gedachte houdt een mensch overeind in de winter.
    Bij ons bloeit de Helleborus ook maar (nog) niet zo uitbundig als op jouw foto. Volgens mij kan het geen kwaad als wij in de herfst ook onze hortensia snoeien. Best een goeie tip.
    Lieve groet ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ga die hortensia's in de gaten houden om te zien hoe ze het gaan doen.

      Verwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy

Als je met je Google account reageert hoef je niet te bewijzen dat je geen robot bent!
Zonder Google account? Dat kan gelukkig heel simpel zijn: gewoon even aanklikken dat je geen robot bent.