Het eerste bankje

Als wandelaar kijk je vaak uit naar een bankje of flinke boomstam waar je even op kan gaan zitten om te pauzeren om wat te eten en/of te drinken. Dat hadden wij laatst toen we langs de Vlist liepen. Ik had trek in een boterhammetje en wilde wat drinken en zoals altijd zeg ik dan: 'het eerste bankje is voor ons'. Nou wist ik wel dat daar geen bankjes staan maar een hek of een stenen trog was ook goed geweest. Maar toen we een flauwe bocht doorkwamen stond daar opeens een bank naast de oprit van een boerderij.

We liepen blij het terrein op en zagen toen pas dat er ook een grote houten hut stond met nog wat stoelen erbij en op een bord aan de wand lazen we dat  het een rustpunt was voor wandelaars en fietsers. Er kon koffie of thee gezet worden, we vonden verse stroopwafels in een bus en er stonden flesjes met vruchtensap. Ook was er water en een EHBO set. Kortom, alles waar een wandelaar of fietser behoefte aan kan hebben op zijn tocht was daar.

Het duurde dus niet lang of wij zaten op dat bankje in de zon met een beker koffie. Tegenwoordig nemen wij vaak een kruik koffie mee maar toevallig deze keer niet. Wat smaakt die koffie dan lekker met een volkorenboterham met Stolwijkse kaas. We moesten nog veel verder dus namen als extraatje een lekkere stroopwafel.

Na onze pauze ruimden we alles even op en betaalden de kosten met een flinke fooi. In de hut stond ook een melktap, weleens van gehoord maar ik had er nog nooit eentje gezien dus hebben we even goed bekeken.

Hier de uitleg hoe dat werkt. 

En om het plaatje helemaal compleet te maken ontdekte ik achter de hut ook nog eens een toiletgebouwtje. Brandschoon, wasbakje met een vrolijk geblokt handdoekje ernaast, wat een weelde. 

Van dit alles wordt je als wandelaar echt gelukkig.