Gisterenmiddag is onze buurvrouw madame Vezian begraven. Zij had een heel kort ziekbed en stierf onverwacht snel, verschrikkelijk voor haar man, kinderen en kleinkinderen. We waren met velen in het kleine kerkje van Issamounc Église, er waren zelfs geen zitplaatsen genoeg. Het deed me goed om te zien dat veel van onze buren er waren, sommigen hebben er echt een lange rit voor over gehad.
Mevrouw Vezian werd 77 jaar oud, ik schat dat haar man ongeveer even oud is. Samen met Robert die iets jonger is zijn deze twee mannen nu nog de enige permanente bewoners van het dorp. Robert heeft tijdelijk geen auto en monsieur Vezian kan niet meer rijden door problemen met zijn knieën dus eigenlijk zitten zij vast in Le Serret. Gelukkig komt er veel hulp vanuit St. Julien du Gua maar hoelang deze situatie leefbaar blijft voor de twee is de vraag.
De foto hierboven maakte ik jaren geleden van het gehucht Issamoulenc Église, een kerk met de begraafplaats ervoor en twee boerderijen.
De foto hierboven maakte ik jaren geleden van het gehucht Issamoulenc Église, een kerk met de begraafplaats ervoor en twee boerderijen.
Wat fijn Marthy dat jullie erbij konden zijn .
ReplyDeletetriestig verhaal, maar ook zo warm als je hoort dat zoveel mensen nog erbij wilden zijn om afscheid te nemen van die vrouw.
ReplyDeleteFijn dat jullie er bij waren Marthy.
ReplyDeleteGelukkig is de zomer in het verschiet met dan toch voor even wat meer bewoners in het dorp. Het wordt daarna eenzaam voor die twee heren. Zo gaat dat met al die heerlijke dorpjes in Frankrijk. Iedereen trekt weg naar de stad. Zo jammer. Heel veel sterkte en inderdaad fijn dat jullie er nu net waren.
ReplyDeleteJammer dat er niet meer mensen permanent wonen. Straks is het in de winter uitgestorven. Maar mooi dat jullie erbij konden zijn
ReplyDeleteWel begrijpelijk, maar ozo jammer, dat dit soort prachtige dorpjes ontvolkt raken. Wat ligt het er anders prachtig bij!
ReplyDeleteKlopt Emie.
ReplyDeleteJe buurvrouw zo vrij onverwacht overleden; dat komt best hard aan. En met zo weinig inwoners is de hele gemeenschap betrokken.
ReplyDeleteWat een mooie foto in je bericht; ik geloof dat wij daar op dat plekje hebben gestaan en gewandeld. We hebben toen een oude schaapherder gesproken. Voor mij blijft het een magische plek ...
Ja Annelies, ik ben bang dat deze twee mannen hun langste tijd in het dorp hebben gehad. Gelukkig gaan twee goede buren echtparen binnenkort met pensioen en willen dan veel vaker in het dorp zijn.
ReplyDelete