Oud ijzer en verder verval

Onze vrienden zijn inmiddels weer naar Nederland vertrokken maar ik heb nog genoeg fotomateriaal van onze wandelingen om een paar blogberichten te vullen. Het waren allemaal  'gouwe ouwe' die we met zijn vieren maakten,  wandelingen die bij ons favoriet zijn. Zo ook deze wandeling die ons weer langs La Rouvière voerde, een verlaten dorp waar ik hier al eens over schreef.

Er is nog niets veranderd, het dorp ligt er nog steeds stil en verlaten bij, hier komen niet veel mensen. Bij de eerste huizen zien we dit oude fornuis. Zo'n gevaarte verwarmde meestal de hele keuken.

Daarnaast een inklapbaar ijzeren bed. Op een brocantemarkt brengt hij ongetwijfeld nog wel geld op maar het bed hoort bij het dorp, dat moet je niet verstoren.

Het dak van de oude schuur is nu volledig ingestort, twee jaar geleden was er nog een deel intact op deze plek.

Nu is goed te zien dat houten pennen de zware leien op hun plaats hielden.

We wagen ons tussen de resten van het dak om nog wat foto's te maken van het verval.

Dan gaan we verder en laten het dorpje weer met rust, er zal voorlopig niemand komen.

Er is geen doorgaande weg, het asfalt houdt hier op.

De pas er in, we hebben nog een heel stuk te gaan door het dal van de Auzène.