Ik heb mezelf een plezier gedaan en een nieuwe boodschappenkar gekocht. De oude was versleten, vies van binnen en van buiten en had bovendien een wiel wat af en toe losliet en dan het liefst als de kar vol zat met zware dingen, heel ergerlijk. Weg met dat ding, naar de stort. Deze heeft grotere wielen wat veel fijner is en aan de bovenkant zit een grote opening met een rits. Ik heb eens zitten rekenen, dit is mijn derde in dertig jaar dus met die andere heb ik vijftien jaar per kar gedaan, niet slecht.
Ik doe mijn boodschappen altijd lopend, nu ook want ik woon maar een klein stukje verder van de supermarkt. Dertig jaar geleden kreeg ik reuma en dat begon heftig in mijn handen en voeten. Ik kon al snel niets meer tillen met mijn handen en koos er uiteindelijk voor om een boodschappen kar aan te schaffen. Ik moest wel even wat overwinnen hoor, was waarschijnlijk de jongste vrouw in het dorp die met zo'n ding liep te sjouwen maar daar kon ik over heen stappen, ik moest wel.
Dus de volgende vijftien jaar wordt dit mijn boodschappenmaatje, vrolijk ding toch.

Nee hoor Emie, daar kan je prima bij.
ReplyDeleteAls het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. Vrolijk kameraadje bij zware zaken 😀🍀
ReplyDeleteHelemaal waar, Els.
DeleteEen leukerd toch? Moet je hem nu de trap op tillen of heb je een lift in het appartementencomplex?
ReplyDeleteMet kar neem ik de lift, zonder kar altijd de trappen, Jeanne.
DeleteIk ben allang de enige niet meer met zo'n kar alhoewel ik nog steeds vrouwen zie sjouwen met veel te zware tassen. Dom, want slecht voor je houding en je rug.
ReplyDeleteIk geniet altijd van dat stukje wandelen en het maakt mij ook niet uit als het regent. Trek gewoon mijn capuchon van mijn regenjack over mijn hoofd.
ReplyDeleteLeuk is-ie!
ReplyDeleteToen mijn dochter niet meer in de kinderwagen paste (ideaal om wandelend je boodschappen in mee te nemen) kocht ook ik zo'n boodschappenkar, net als jij was ik verreweg de jongste in het dorp met zo'n kar, maar met reuma moet je nu eenmaal vindingrijk zijn. Hopelijk gaat deze leukerd ook weer 15 jaar met je mee boodschappen doen.
ReplyDeleteIk hoop hem te kunnen verslijten, Anja.
DeleteHartstikke hip, alsof je ergens een presentatie gaat geven! Ja, vroeger keken we daar anders tegen aan...
ReplyDeleteIk moet er ergens eentje hebben, onlangs geërfd. Maar ik doe mijn boodschappen echt ALTIJD met de fiets, tas aan het stuur (oei oei). Als ik er niet mee kan fietsen, loop ik -- met de fiets aan de hand!
ReplyDeleteIk gebruik sinds corona een boodschappenkar die ik al jaren had. Handig met mijn knie en ook: je kunt veel meer in één keer meenemen. Ik heb gewoon een zwarte. Maar deze is wel heel mooi, zeg. Ik dacht ook dat het moeilijk was met de onderste spullen, maar dat is helemaal niet zo.
ReplyDeleteKlopt Judy, ik neem er voor een paar dagen boodschappen in mee.
DeleteDat is een mooie kar, ik doe de boodschappen twee keer per week, en met de auto. Ik heb een drive in woning en kan vanuit de auto zo uitladen...
ReplyDeleteDat is heel prettig, Sjoerd.
Delete