Skip to main content
Ik hou van wandelen, ik kan wel zeggen dat ik er gek op ben. Ik heb dan ook al heel wat kilometertjes weggelopen in al die jaren. Ik ben opgevoed in wandelen en ik heb blijkbaar een lichaam wat het makkelijk doet, afgezien van wat probleempjes zo nu en dan door mijn reuma. Jarenlang heb ik weekenden met een vriendinnengroep gewandeld, ik had immers een man die zaterdags werkte en zondags graag fietste met zijn vrienden. Zo hebben wij heel wat LAW 's (lange afstandspaden) gelopen. Op die manier heb ik ondertussen aardig wat van Nederland gezien. Met goede vrienden hebben Mart en ik, ook in weekenden, het Jacobspad gelopen, van St Jacobiparochie, net boven Franeker tot de Belgisch-Franse grens. En nog steeds lopen we veel, in Frankrijk maar ook in Nederland. Vandaag zijn we in Enkhuizen begonnen aan het Zuiderzeepad, 400 km lang. We lopen met zwager en schoonzus en doen dat zo ongeveer één keer per maand dus voorlopig zijn we hier wel mee zoet. Morgen komen de foto's.
Dat is ook mooi, het Zuiderzeepad. Dan kom je langs de plaats waar ik ben geboren en getogen, Vollenhove. Een dorp met stadsrechten ;-)
ReplyDeleteHet leuke van deze route is dat we heel veel mooie oude plaatsen aan doen. Ik verheug me erop, Ageeth.
DeleteIn vergelijking met jullie lopen wij bitter weinig ...
ReplyDeleteWij doen het graag, zijn in goede conditie en lopen met zijn vieren, wat heel gezellig is.
DeleteIk kan niet wachten op de foto's. Prachtig weer gehad vandaag!!
ReplyDeleteWe konden het wat weer betrof niet beter treffen, Jeanne. Bofkonten zijn we.
DeleteHet lijkt mij erg leuk zo'n lange afstand wandeling. Nog nooit gedaan. Ik wandel nog niet zo lang.
ReplyDeleteKennissen van ons wandelen elk jaar een stuk van de weg naar Compostella. Dat lijkt me ook leuk voor jou.
ReplyDeleteGeweldig dat je zulke mooie wandelingen kunt maken. Met dit weekend ook nog eens fijn wandelweer. Ik geniet op afstand met je mee.
ReplyDeleteIk kan niet vaak genoeg zeggen hoe blij ik ben dat ik het kan. Ik geniet werkelijk met volle teugen van iedere stap.
DeleteJee, zit ik hier nou even giga jaloers te wezen, Marthy! Wat een heerlijke nieuwe uitdaging! Wij lopen eigenlijk alleen op ons eigen eiland, ook fijn natuurlijk maar zo'n langere tocht lijkt me geweldig leuk!! Ik verheug me op de foto's :))
ReplyDeleteDie lange tochten brengen je overal in Nederland en dan ook nog op de mooiste plekken, Stefanie. Ik wist niets van Gronigen tot ik het Noaberpad liep. Ook in Friesland hadden we nog nooit gelopen, tot we het Jabikspad liepen en dan nog wel met een Fries die veel over deze mooie provincie wist te vertellen. Zo leuk.
DeleteWij hebben bijna het Marskramerpad gelopen. Kom je ook op mooie plaatsjes. :-)
DeleteGroet Angela
Wat is dat jammer, Sjoerd. Er is niets aan te doen?
ReplyDeleteIk heb al veel langeafstandspaden in Nederland gelopen maar nog niet het Pieterpad. Mmm appeltaart, dat geeft te denken....
ReplyDeleteNederland is zo mooi, vooral te voet (en op de fiets) kom je op de mooiste plekjes. En omdat je langzaam voortbeweegt, ben je veel meer onderdeel van het landschap. Je kunt dan heerlijk mijmeren of plat ouwehoeren (-:
ReplyDeleteDat "lanterfanten" mis ik verschrikkelijk. Het onderweg zijn, het zwerven van het een naar het ander...
Maar ik geniet met jullie mee!
Lieve groet.
Ik snap je hunkering, Mirjam. Dat onderweg zijn, een deel van het landschap zijn, dat maakt voor mij het wandelen zo fijn. Ik zou dagen onderweg kunnen zijn, al was het alleen.
Delete