We zitten nu in het stadium dat in huis overal verhuisdozen staan, de meeste voor de opslag en die gaan maandag allemaal weg. Een paar kleine doosjes met spullen die mee moeten naar Frankrijk en dan heb ik ook nog een paar stapeltjes.
Dit zijn twee stapeltjes, bestemd voor mijn zus. In het grote pak zit een beer en in het pakje daaronder zit een boek wat gaat over die zelfde beer. Mijn zus is net oma geworden en deze twee pakjes zijn dus voor haar eerste kleinkind waar ze zo ontzettend blij mee is, ze heeft er lang op moeten wachten. Ik zal voorlopig niet op bezoek mogen bij mijn nichtje, die kans is heel klein, dus de pakjes gaan naar mijn zus. Zelfs de nieuwbakken oma en opa moesten na de bevalling op gepaste afstand blijven van moeder en kind. Zo sneu dat je je dochter niet even kan knuffelen en je kleinkind niet vast mag houden, niet even aan dat kleine hoopje kan snuffelen.
Verder liggen er dingen bij die je tegenkomt met opruimen en waarvan je dan meteen weet naar wie ze moeten. Die CD met kinderliedjes bijvoorbeeld, voor mij gemaakt door een collega toen Thijs nog een klein knulletje was. Bij alle kleinkinderen afgespeeld, telkens weer. Ze vroegen er al om als ze binnenkwamen. Samen met Saar heb ik zondagmiddag in de auto al die liedjes nog heerlijk zitten zingen.
Twee kinderfilmpjes, altijd handig voor de momenten dat je een hele dag oppast, tegen de avond aan het eten wil beginnen en je kleinkind begint te stuiteren van moeheid. Filmpje aan, schaaltje fruit erbij en de rust keert weer.
En 'Paula' van Isabel Allende, daarvan wist ik direct dat die naar zus moest. Eigenlijk moeten alle moeders met een dochter dit boek gelezen hebben, zo mooi.
Nu moet ik nog even gaan bedenken hoe die spulletjes bij mijn zus komen. Zij is vatbaar na alles wat zij qua gezondheid heeft meegemaakt en het is ook niet zeker of we over een paar dagen nog zo maar in de auto mogen stappen. Niets is meer zeker maar de pakketdiensten werken nog wel dus desnoods stuur ik het op.
Dozen inpakken kan ik ondertussen als de beste.
Jij verveelt je niet, dat is duidelijk.
ReplyDeleteDat zal goed van pas komen. Steeds meer komen de consequenties van deze toestand naar voren. Maar gelukkig zijn we vaak creatiever in het bedenken van mogelijkheden dan we aanvankelijk dachten. Zo'n pakketje is een onverwachte zonnestraal, daar ben ik zeker van!
ReplyDeleteNee hoor Marlou, permanent naar Frankrijk gaan we niet, nooit. Maar we zijn er wel altijd van begin april tot half oktober. Dat zal nu niet gaan want de grenzen gaan steeds meer op slot.
ReplyDeleteGefeliciteerd met de geboorte van je nichtje ♥
ReplyDeleteMijn dochter (bijna 24) en ik zingen regelmatig stukjes uit liedjes van een cd van Sesamstraat. Zó leuk. En de teksten blijven actueel. Bij mij valt nu pas het kwartje dat jullie definitief uit dit huis vertrekken. Ik dacht steeds dat jij de (tijdelijke) "verhuizing" naar Frankrijk bedoelde.
Elk stapeltje ruimt weer lekker op.
Heerlijk vind ik dat zingen van kinderliedjes. Vroeger op de fiets al met mijn eigen kinderen. Eentje voorop, eentje achterop en ik maar zingen. Mensen keken me na, gek mens, maar ik had er poep aan, zong lekker door.
DeleteNiets is nog zeker, steeds meer onzekerheid .....
ReplyDeleteFijn dat je een goede bestemming voor een deel van de spullen hebt!
ReplyDeleteDit soort liedjes en boeken zijn echt tijdloos. Mooi dat het nu weer goed terecht komt.
ReplyDeleteEn weer iets opgeruimd. Zo kom je van de laatste spullen af. Weten jullie al waar je straks (voorlopig) gaat wonen?
ReplyDeleteWij trekken in bij onze dochter, Mieke.
DeleteLeuke cadeautjes voor je zus. Pakjesdiensten werken zelfs in België nog dus dat zal wel lukken.
ReplyDeleteFelicitaties aan je zus. Zo leuk een eerste kleinkind en wat moet dat moeilijk zijn om nu niet te kunnen knuffelen. Ik heb met haar te doen.
In Nederland is er nog wat vrijheid, we mogen de straat nog op. Voor jou in Frankrijk met een paar kinderen zal het niet altijd meevallen. Fijn dat je een grote tuin hebt, kunnen ze zich daar nog een beetje 'vrij' voelen. Hou de moed erin, Alet.
ReplyDelete