Afgelopen vrijdag hebben we getekend bij de notaris voor de verkoop van huis en winkelpand en de dag erna zouden we naar ons plekje in Frankrijk vertrekken. Daar zou ik dan vanmorgen lekker aan de slag zijn gegaan in de tuin en Mart in de moestuin en hadden we kunnen genieten van ons altijd mooi bloeiend krentenboompje.
Maar België en Frankrijk hebben wegens het Corona virus hun grenzen gesloten dus van vertrekken is geen sprake, nog afgezien van het feit dat we in tijden als deze liever in de buurt van onze naasten willen zijn.
Mijn border zal het voorlopig nog zonder mij moeten stellen en dat doet pijn, ik voel het bijna lichamelijk. Ik zal me er in moet schikken, net als zoveel mensen die hun plannen in
duigen zien vallen. Allemaal leven we in het besef dat onze gezondheid op dit moment het hoogste goed is.
Die haast fysieke pijn voel ik ook. Als ik denk aan onze tuin, het erf en de wijngaard dan is dat best slikken. Het zal een hele toer worden de achterstanden weg te werken, temeer daar onze tuinhulp ook zijn pand niet mag verlaten. Er zijn inderdaad belangrijker zaken maar even laten weten dat het een bittere pil is, mag best.
ReplyDelete