Moestuinmaandag

Kijk, dit zijn mijn stokbonen. Eerst voorgetrokken met vijf in een potje en daarna kregen ze allemaal een eigen potje. Er is er maar eentje niet opgekomen dus voorwaar, een succes. Ik heb ze vanmorgen uit de tuinkamer gehaald en buiten op de tafel gezet om ze wat af te laten harden. De plek waar ze geplant moeten worden heeft Mart vanmorgen in orde gemaakt.

Hij heeft eerst in het bos een paar stevige takken afgezaagd en de ondereinden geschild, dan lopen ze daar niet uit.

Vier stokken worden in de grond gezet en boven met een tie wrap bij elkaar gebonden. Rond iedere stok komen vijf bonenplanten. Ik twijfel of ik de planten nu al in de grond ga zetten. De weersverwachtingen zijn goed, de komende veertien dagen komt de nachttemperatuur niet onder de zeven graden en overdag rond de twintig. Maar dat zijn verwachtingen, niets is zeker en als we toch nachtvorst krijgen is het einde verhaal met die bonen.

De aardbeien zijn allemaal goed aangeslagen maar dat is niet zo gek want ik kreeg mooi bewortelde planten mee van de kweker uit Stolwijk. Hier en daar is een bloemetje te zien. Links daarvan staat de kool.

Die laat ik hier even wat dichterbij zien. Groeit prima en ze staan met dat net er over goed beschermd tegen het koolwitje.

Twee soorten sla lekker aan de groei. Mart heeft inmiddels het raam van de bak weggehaald, dat is nu niet meer nodig.

Toen ik die bak verleden week wat schoonmaakte nadat we de bietjes, slauitjes en venkel die er in stonden op hun definitieve plek hadden gezet heb ik  dit opkomend spul laten staan. Net op tijd want Mart had er al een schop ingezet. Ik wil eerst weleens zien wat daar opkomt, weghalen kan altijd nog.

Tegen dat  muurtje staan over een breedte van een meter of vier mijn dahlia knollen. Onder dat plastic gaas vastgezet met ijzeren pennen lag een dek van dennentakken en bovenop dat alles nog wat stenen tegen het wegwaaien. Inmiddels heb ik al een heel suk schoongemaakt en daarna haal ik de knollen er uit, kijken hoe ze er uit zien. Hier en daar zag ik al wat groens naar boven komen. Ben benieuwd.

Het kan niet altijd feest zijn in de moestuin, er is altijd wel iets wat zorgelijk is. Verleden jaar heeft de rabarber een klap gekregen van de droogte toen we naar Nederland waren voor een vaccinatie. Daarna bleef het tobben en toen we van de winter hier waren leek er geen rabarber meer te zijn. Ondertussen groeien de planten wat maar om hier nu bij te gaan staan juichen, nee. Voorgaande jaren had ik om deze tijd al een emmer vol geoogst.