Skip to main content
Tijdens onze wandeldagen in het zuiden van Limburg kwamen we heel wat (voormalige) kloosters tegen. Net nadat we het klooster van Wittem hadden zien liggen bogen we af naar het oosten en stuitten op dit klooster. Bij de ingang was een tuinman bezig en we raakten aan de praat. Dat werd een lang praatje want pas een uur later hervatten wij onze wandeling. Ondertussen wisten we dat dit klooster in 1950 werd gebouwd door de zusters Capucijnessen met het geld dat ze ontvangen hadden voor hun in 1942 gebombardeerde klooster in Vaals. Al in 1954 werd het klooster uitgebreid maar in 1978 was het klooster te groot geworden voor de 21 overgebleven zusters en ze verkochten het aan de missiezusters die het nu nog in bezit hebben.
Er wonen nu nog maar 15 zusters en de tuinman vreest dat het klooster niet lang meer zal bestaan.
We mochten met hem mee door de afgesloten poort en kregen een rondleiding door de 2.5 ha grote tuin die hij in zijn eentje bij hield. Hier konden we ook goed zien dat het klooster nog in perfecte staat was. Het zou toch zonde zijn om het af te breken. Maar de mogelijkheden voor een groot gebouw als dit zijn beperkt. En voor eventuele bezoekers is er geen treinstation in de buurt en geen bus die er langs rijdt.
Hier liggen de zusters begraven en zoals hij zelf opmerkte: 'Ze worden allemaal heel oud'. Hij zorgt in ieder geval goed voor ze want het begraafplaatsje zag er perfect uit.
Het hele complex is ommuurd en toen we eenmaal weer buiten liepen nadat we de tuinman hartelijk hadden bedankt voor zijn rondleiding nam ik nog een foto van de buitenmuur waarbij je goed kan zien hoe groot het perceel is. Dit was weer een bijzondere ontmoeting.
Het is jammer, het gebouw is nog in zo'n goede staat. Maar je hebt gelijk, het is niet anders.
ReplyDeleteDe kerken en kloosters in Limburg worden met de bosjes afgebroken... Het einde van een tijdperk van gelovigen is hier voorbij.
ReplyDeleteJullie hebben bijzondere ontmoetingen, in zowel binnen- als buitenland. Dat kan alleen als je werkelijk openstaat voor een ander, ik vind dat zo mooi! En wat een werk verzet deze tuinman.
ReplyDeleteEigenlijk zouden er woningen in het klooster gemaakt moeten worden, maar daar moet natuurlijk ook wel weer een doelgroep voor zijn.
Lieve groet
Mensen zijn meestal trots op wat ze doen dus als je daar gericht naar vraagt komt het verhaal vanzelf, Mirjam.
DeleteHa, Annelies, als je kilometerers maakt kom je nog weleens wat tegen;-)
ReplyDeleteHet klooster in Wahlwiller, is dat niet te koop?
ReplyDeleteRechts naast het klooster in Wittem groeide mijn vader op, zijn moeder bestierde er een hotel dat nu nog altijd bestaat
Ja, ik probeer daar meer mijn best voor te doen, Emie. Mensen hebben vaak zulke leuke en/of interessante verhalen.
ReplyDeleteWat Esher ook zegt: kloosters intrigeren mij ook. En wat je gesprekken betreft en je foto's: dat is echt superleuk!Ik doe ook mijn best, want mensen maken het leven
ReplyDeleteVoilà zo een muur loopt er helemaal rond onze school (rond het klooster met gepensioneerde nonnen en park en prachtige schoolgebouwen...) Jammer dat dat daar zo afgelegen ligt... maar misschien kunnen het wel mooie serviceflats worden voor ouderen in de toekomst als al de nonnekes overleden zijn...? Fijne babbel hadden jullie alweer.
ReplyDeleteIk ben een ontzettende babbelkous, Kris en dat valt bij sommige mensen wel goed. Beginnen zij ook te babbelen.
DeleteEr stonden ook appelbomen, er was een moestuin en een pluktuin voor bloemen. En van die muur met daarachter die appels begrijp ik helemaal, heb ik me ook schuldig aangemaakt.
ReplyDeleteAls je je openstelt voor mensen wordt dat meestal wel beloont...
ReplyDeleteMeestal spreek ik ze zelf aan en dan merk je gauw genoeg of ze zin in een praatje hebben. En echt, de meeste mensen hebben dat.
ReplyDelete