Fietsploeg

Dat heb ik weleens. Dan ben ik boven bezig in de kamer waar alle fotoalbums in een kast staan en dan pak ik er zo maar eentje uit om even in te kijken. Vanmorgen stond ik met een van de albums in handen waarin ik alles heb geplakt over de fietsploeg van de man. Ik laat jullie even meekijken. In 1976 verhuisden wij naar Stolwijk waar we een rijwielzaak overnamen en in 1978 sloot Mart zich aan bij een fietsploegje van mededorpsbewoners. Hij staat helemaal rechts, naast onze toenmalige huisarts. Iedere zondagmorgen werd er gefietst maar er waren ook trainingsritten en dan bleven ze de hele dag weg. Dat trainen werd gedaan om meerdaagse tochten te kunnen maken. Zo zijn ze die eerste jaren een paar keer heen en weer naar Luxemburg gefietst, meestal rond het Hemelvaartweekend. Ik runde dan de winkel/werkplaats samen met een schooljongen die we als zaterdaghulpje hadden.

Vaak ging ik als verzorgingswagen mee als ze een grote tocht reden. Duizenden fietsers heb ik in die dagen voorbij zien gaan, aan het eind van de dag kon ik geen fietsbroek meer zien. Er wordt nog steeds gefietst, nu nog in een groepje van vijf. Geen grote dagtochten meer, maar wel twee keer in de week zo'n 60 tot 80 km, soms met uitschieters van 100 km. Twee 75 jarigen, eentje van 73, Mart met 69 jaar en de jongste is 64 jaar en voormalig postbode. Jullie snappen wel wie de kopman is.