Skip to main content
In de straat waar gisteren de brocante markt werd gehouden stond dit grote huis met een mooie open schuur erachter. Voor het huis zat een oude man naar de drukte in de straat tekijken. Ik liep het terrein op en vroeg of ik een paar foto's mocht maken van zijn huis en schuur, maar eigenlijk was het mijn bedoeling om van hem een foto te maken. Mooie schuur, zei ik tegen hem waarop ik als antwoord kreeg dat hij ook mooi was. Dat gaat lukken dacht ik natuurlijk meteen en vroeg of ik van hem ook een foto mocht maken. Jammer genoeg weigerde hij, ook na nog een keer aandringen bleef hij erbij, hij wilde niet op de foto. Dat moet je respecteren dus het bleef bij een paar foto's van huis en schuur. Ik maakte nog wel even een praatje met hem.
Ik kreeg de indruk dat hij helemaal alleen in dat grote huis woonde. De eenzaamheid straalde van hem af. In de schuur stond een verzameling spullen waar ik graag even doorheen had willen struinen. Maar dat heb ik maar niet gevraagd.
Die man heeft het vast toch leuk gevonden dat jij belangstelling had voor zijn huis en schuur.
ReplyDeleteDe laatste jammer is erger.
ReplyDeleteToch een leuke ontmoeting voor jullie allebei.
ReplyDeleteIk geloof dat hij het wel leuk vond, ik in ieder geval wel.
DeleteOp zo'n moment zou je graag meer van deze man weten... Want eenzaam zijn is toch zo triest. Hopelijk maken er meer mensen zo af en toe een praatje met hem als hij voor z'n huis zit. En die schuur is mooi!
ReplyDeleteOntzettend veel mensen zijn eenzaam, Elizabeth. Af en toe een praatje of telefoontje met iemand kan al zoveel schelen.
DeleteWat verdrietig, zoveel eenzame mensen als er zijn.... XX Esther
ReplyDeleteWat een bijzonder hoog huis of lijkt dat maar zo? Misschien is het aan de andere kant anders ivm hoogteverschillen op het terrein....
ReplyDelete