Skip to main content

Met de wind door mijn haren

Ik had de laatse dagen wat leuke post gemaakt voor diverse mensen en wilde dat even op de post doen. Een brievenbus hebben we nog steeds in ons kleine gehucht, hij wordt zelfs zes dagen in de week geleegd maar zoals gewoonlijk had ik geen postzegels meer. Buurman Robert kwam net met zijn tuf-tuf (45 km autootje) uit Saint Julien du Gua gereden dus ik vroeg hem of het postkantoor open was want ik vertrouw de openingstijden daar niet meer. Volgens hem was het kantoortje open dus ik pakte de fiets en ging op weg. De electrische wel te verstaan want met een gewone begin ik hier niets. Ik gebruik hem eigenlijk alleen in onze vallei en dan is zo'n aangedreven fiets een heerlijk hulpmiddel. Heen moet ik stijgen, doorlopend vals-plat maar terug hoef ik niets te doen, alleen af en toe in mijn remmen knijpen als ik vind dat het echt te hard gaat. Dat ga ik doen bij 37 km per uur. Mart moet daarom lachen, hij komt vaak met 50, 60 km. naar beneden. Waaghals!


Comments

  1. Hihi ik durf ook niet meer zo hard. Maar wat zul je daar heerlijk kunnen fietsen! Vooral met jou fiets. XX Esther

    ReplyDelete
    Replies
    1. Het kan eigenlijk alleen maar met een electrische fiets hier, Esther. Of je moet een racefietser zijn zoals Mart.

      Delete
  2. O heerlijk dat fietsen in France, genieten hoor!
    Groetjes El

    ReplyDelete
  3. Heerlijk, zelfgemaakte post versturen. Ik ben ook niet zo'n held qua snelheid. In tijd scheelt het ook niks ;-)

    ReplyDelete
  4. Leuk toch hé echte post! En ik ben ook zoals jij hoor. De echtgenoot haalt ook 60 in de bergaf! Vreselijk onverantwoord vind ik dat. Ik verniel liever mijn remblokjes dan mezelf! ;-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mart kent totaal geen angst met afdalen, laat zich zo vallen. Niets voor mij.

      Delete
  5. Mits het niet te stijl is, Toos. Maar dat afdalen is echt gaaf.

    ReplyDelete
  6. In Nederland staat nog een 'gewone' Giant voor mij, Jeanne. Alleen met veel wind gebruik ik daar de elektrische.

    ReplyDelete
  7. Gelukkig wel, Mieke. Maar ze hadden weer geen postzegels voor het buitenland dus er gingen van die stickers op. Het blijft behelpen met sommige zaken als je op het Franse platteland zit.

    ReplyDelete
  8. Scheur ik door het Franse land....hihi.

    ReplyDelete
  9. Wat een fijne fiets, Marthy! Gaat die ook steeds heen-en-terug?

    ReplyDelete
  10. Het begint hier op allerlei gebied wat rustiger te worden dus ik had weer de tijd om post te maken. Fijn om te doen.

    ReplyDelete

Post a Comment