Weer thuis en weer online

Gisteren tegen de avond zijn we na een dag reizen thuisgekomen. We hebben twaalf dagen gewandeld en in die twaalf dagen hebben we ontzettend genoten. Van de natuur en het prachtige landschap, van de mooie dorpjes en steden, van de mensen die we ontmoet hebben er dat waren er veel en van het lekkere eten wat ons iedere avond in de gîtes werd voorgeschoteld.

We hebben in die twaalf dagen ongeveer 250 km gelopen en zijn gestopt in Cahors. Dat is een grote stad met een treinstation, misschien makkelijk om er volgend jaar heen te reizen als we onze route weer oppakken. We namen uit Cahors een pendeldienst die ons terugbracht naar Aubrac waar we begonnen waren en onze auto hadden achtergelaten. Als we nog een dag of twee verdergelopen waren hadden we van twee verschillende pendeldiensten gebruik moeten maken en dat werd wel erg ingewikkeld.

Verdwalen op deze route is bijna onmogelijk, overal kom je tekens tegen. Voor de kerk in Estaing zagen we de bekende schelp zelfs in het plaveisel afgebeeld. De Route le Puy of te wel de Via Podiensis is tevens de GR 65 en erg bekend en geliefd in Frankrijk. Men noemt het de mooiste route op weg naar Compostella en veel Fransen lopen hem in het weekend of in vakanties.

 Deze tekens zie je meestal in de wat grotere plaatsen.

 Natuurlijk lopen we wel eens over de weg en dan staan er deze borden om de automobilisten te waarschuwen dat ze wandelaars tegen kunnen komen. Weinig kans hoor dat je aangereden wordt want op die kleinere asfaltwegen waar we soms op liepen kwam je bijna geen auto tegen.

 Wandelaars afgebeeld op het asfalt.

 In de kleine plaatsen leven veel mensen zich uit om een leuk teken te plaatsen, we hebben op dat gebied heel wat hobbywerk gezien.

Maar dit vond ik  toch wel de allerleukste. Een kunststof plateautje waar het voorverpakte vlees op ligt werd beschreven met een stift. Met een paar spijkers tegen een houten paal bevestigd. 

Hoe bedenk je het!