Zaterdag in de namiddag zijn we na een voorspoedige reis weer in Stolwijk aangekomem. We hebben het ene dorp weer voor het andere ingeruild. Wel met enige weemoed, want op deze plek ieder jaar zes maanden te kunnen wonen ervaren wij als een voorrecht.
Dat geldt dan voor ons hè want ik denk dat er genoeg mensen die niet van tuinieren en klussen houden hier niets te zoeken hebben en grote kans dat ze ook nog eens gek zouden worden van de stilte. Maar wij vinden het nog steeds fijn hier en dat gevoel zal nooit overgaan.
Klik op de foto om hem te vergroten.
Jullie zijn gelukkige mensen. En jullie zien en waarderen het.
ReplyDeleteHet zou me ook wel kunnen bevallen. Klussen doe ik graag, maar ook dat wordt steeds zwaarder naarmate je ouder wordt.
ReplyDeleteWij weten precies hoe het voelt en ervaren de land- en huizenwissel exact zoals als jullie.
ReplyDeleteEn het leuke is dat je ons hier op jouw blog ook mee laat genieten van jullie paradijsje.
ReplyDeleteZo fijn om die afwisseling te hebben, in Nederland heb je je familie weer dichtbij.
ReplyDeleteInderdaad, een fantastische plek met schitterende natuur en heerlijke oorverdovende stilte 🤫
ReplyDeleteFijn, dat ik weer deelgenoot mocht zijn.
Groet Vera
Maar ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik helemaal begrijp!
ReplyDeleteHi Marthy, wat een herkenbare blog heb je geschreven. Wij zijn nog even in de Ardèche en vertrekken eind september weer naar Amsterdam. Ook wij genieten volop van het leven in de Ardèche. Misschien komen we elkaar de volgende keer tegen in de Ardèche.
ReplyDeleteIk begrijp jullie weemoed helemaal, maar eenmaal in Nederland genieten jullie hier ook weer.
ReplyDeleteDat is wel een grote verandering Marthy
ReplyDeleteMen zal jullie daar missen