In 1976 verhuisden wij met drie jonge kinderen naar Stolwijk waar we een rijwielzaak overnamen. Twee jaar later besloot ik in Gouda aan een school voor volwassenenonderwijs de HAVO te gaan doen, dit in het vervolg op mijn MULO opleiding van jaren daarvoor. Met een klas vol gemotiveerde vrouwen kregen we drie ochtenden in de week les en heel veel huiswerk, wat behoorlijk pittig was. Het was daar dat onze lerares Engels op een dag een LP meenam en ons kennis liet maken met Janis Ian. Zij vond haar teksten zo mooi en ze had gelijk. Ik kan nog steeds alle liedjes van het album Between the lines meezingen met als favoriet natuurlijk het prachtige nummer At Seventeen. En juist dat liedje kwam ik vandaag tegen op internet, het brengt me weer even terug in die klas.
I learned the truth at seventeen
That love was meant for beauty queens
And high school girls with clear skinned smiles
Who married young and then retired
The valentines I never knew
The Friday night charades of youth
Were spent on one more beautiful
At seventeen I learned the truth
Mooi lied en mooie herinneringen!
ReplyDeleteDat hele album is zo mooi, Jeanne. Ik heb nu een CD natuurlijk en luister vaak.
DeleteDe eerste lp die ik heb grijsgedraaid op mijn zolderkamertje thuis. Bossen droogbloemen aan de balken en rieten tegels als vloerbedekking. Een vriendinnetje had een oudere zus met een fijne muzieksmaak, vandaar.
ReplyDeleteIk ben natuurlijk ouder maar ook ik had droogbloemen en rieten tegels. Alleen was ik toen al getrouwd. Wat leuk, al die gezamenlijke herinneringen.
DeleteDie ga ik even opzoeken op youtube. Geen goed geluid op deze pc. Maar vast een heel mooi lied...
ReplyDeleteFijne avond,
liefs,
Mirjam
Je luistert vast met plezier, Mirjam.
DeleteGeluisterd en gelijk bij de eerste tonen had ik 'Ooohh dát liedje....' Ja prachtig is dat...
DeleteHet is al oud maar nog steeds mooi, Mirjam.
DeleteJa, mooie stem, sterke tekst.
ReplyDeleteHaar teksten zijn echt geweldig, Inge.
DeleteIk leerde de waarheid kennen toen ik 14 was (-:
ReplyDeleteHeerlijk nostalgisch nummer. Heel fragiel en tegelijkertijd gezongen met een onvergelijkbare tekst. Prachtig!
Warme groet.
Ze heeft een hele eigen stijl, Mirjam. Treed trouwens nog steeds op en is inmiddels 65 jaar.
DeleteInderdaad een nummer met herinneringen...
ReplyDeleteVeel van mijn favoriete muzieknummers kan ik verbinden met herinneringen uit het verleden, Sjoerd.
DeleteWat knap dat je die havo deed met drie jonge kinderen. Ik deed toen mijn drie kinderen klein waren, één vak, nl. Russisch en dat vond ik al heel zwaar.
ReplyDeleteIk deed vier vakken, Bertie en had doorlopend negens op mijn rapporten. Dat kwam omdat ik het leren zo leuk vond, ik was net een spons, zoog het als het ware op.
DeleteDat dacht ik ook vandaag, Emie, geen vriendinnen aan overgehouden terwijl we toch zo'n hechte groep vormden. Maar ik denk dat jouw conclusie juist is, te druk met het gezin en een man die lange dagen maakte.
ReplyDeleteToch wel grappig dat bij veel mensen dezelfde herinneringen boven komen.
ReplyDeleteMuziek verbindt alleen al, dat merk je hier aan bepaalde reacties, Els. Leuk, hè.
ReplyDeleteHeette die school niet iets met Roosje en dan nog wat?
ReplyDeleteJij bedoelt Roosje Vos. Dat was een buurthuis in Korte Akkeren en daaruit voort vloeiend bestaat nu een centrum voor volwasseneneducatie in Waddinxveen, hoofdkantoor Gouda. Maar dat had niets van doen met de stichting van mijn opleiding.
DeleteIk kende het liedje enkel uit een versie van Claude François. Maar het oorspronkelijke is veel en veel mooier!
ReplyDeleteIk heb even naar Claude geluisterd op YouTube en je hebt helemaal gelijk, Janis doet het beter;-)
DeleteJa, ik denk wel dat je dit liedjes tot de klassiekers mag rekenen.
ReplyDelete