Vriendin Annelies gaf me een paar weken geleden een tip over het draaiorgel festijn in Le Cheylard dit weekend. Leuk, daar hadden we zin in na een paar drukke dagen met het ontvangen van twee groepen fietsers. Totdat ik gisteravond het mailtje van Annelies nog eens doorlas en zag dat de orgeltjes pas op zondag door de straten van Le Cheylard zouden trekken. Pech, want morgen heb ik al wat te doen.
Na overleg besloten we toch te gaan want hoewel dit stadje niet echt bijzonder is heeft het wel een leuk plein met een paar restaurants. En met het weer wat we hier nu hebben zit je daar zeker niet vervelend. Dat kan ik ook zeggen over het dessert wat we namen. Verrukkelijk!
Wat ook mee telde om er toch heen te gaan is de weg er naar toe. Bij ons vandaan rij je over Mézilhac en dan kan je daarna over de hoge of de lage weg. Heen namen we de hoge weg met prachtige uitzichten over een groot deel van de noordelijke Ardèche. Maar terug over de lage weg langs een leuk riviertje vind ik toch leuker.
'Stop!' riep ik toen ik dit huis zag, begroeid met drie verschillen rozen. Zo mooi, dat moest even op de foto. De man was al te ver maar reed een stukje terug en stopte naast het huis voor een hek waarachter een oude dame zat. Ik vroeg haar of ik een foto mocht nemen van haar prachtige rozen. Ze knikte en toen ik later terug bij het hek kwam stond ze er voor en maakte ik even een praatje met haar.
Ze vertelde dat de rozen veel bewondering hadden gekregen van de fietsers van de Ardechoise die deze week haar huis passeerden. En ze vond het heel fijn dat ik ze ook zo mooi vond. Ik kneep even in haar hand, stapte in en we zwaaien naar elkaar toen de auto wegreed.
Na al die drukte kun je zk'n dessert wel hebben.
ReplyDeleteTwee rozen door elkaar groeiend heb ik weleens gezien maar drie nog nooit.
ReplyDeleteDat taartje.....was dat het dessert? Wat is dat? Het water loopt me in de mond .......
ReplyDeleteJa Madelief, dat heerlijke taartje, twee stukjes, was ons dessert. De bovenlaag was met sinasappel en de onderste laag was gemaakt van noten, daartussen een frisse mousse.
ReplyDeleteJa, dat schuurtje vond ik zo leuk, Kris, daar moest ook even voor gestopt worden. Och, wat heeft die man een geduld met mij;-)
ReplyDeleteOh wat jammer van je draaiorgeldag, Marthy maar over 2 jaar zijn ze er weer en mag je in de herkansing. Zo'n lekker "troostdessert" is een goed alternatief!
ReplyDeleteIn 2016 vond het voor de 7e keer plaats en nu in 2018 voor de 8e keer. Dus ik denk dat le Cheylard in 2020 opnieuw aan de beurt is. Misschien volgend jaar wel in een andere plaats!
DeleteHaha, het waren schuurtjes, Ageeth, maar evengoed heel mooi.
ReplyDeleteGewoon even een praatje met een aardige vrouw maakt je dag extra goed, Mirjam.
ReplyDeleteVanuit een rijdende auto zag ik het, Inge. Het viel echt op.
ReplyDelete