Terwijl ik tijdens mijn ochtendwandelingetje alweer aan het stijgen ben op het weggetje naar ons dorp komt Mart op zijn racefiets naar beneden rijden om een paar uurtjes te gaan fietsen. Dat doet hij nu al meer dan veertig jaar op zondagmorgen en hij is geen man die snel van zijn gewoontes afwijkt.
Ik eet, al lezend want ik zit in een mooi boek, een boterhammetje in de tuin en ga me daarna douchen. Buurvrouw Jacqueline is gisteren nadat kinderen en kleinkinderen vertrokken zijn uit haar huis nog voor een week neergestreken in Le Serret en ik ga even bij haar buurten. We drinken een kopje koffie op haar grote terras en praten elkaar bij over kinderen, kleinkinderen en de bewoners van ons dorp.
Mart komt terug van zijn fietstocht en na de lunch houdt hij een kleine siësta. Ik lees verder in mijn boek, werp af en toe een blik op mijn plantenborder waar allerlei insecten het ontzettend druk hebben en denk dan aan het Italiaanse gezegde 'Dolce far niente', het zalige nietsdoen.
Klinkt goed hè?
Het is iets waar Nederlanders niet bijster goed in zijn. Wij hebben het gevoel
dat we constant nuttig en efficiënt moeten zijn. Dat we het moeten verdienen om
te relaxen. Nee, dan de Italianen en natuurlijk de Fransen. Die verstaan de kunst van het genieten als
de beste. Ik hou me er vandaag ook maar aan, aan dat zalige nietsdoen!
Ja daar ben ook niet goed in. Helemaal niet!
ReplyDeleteMaar vandaag doe je dat goed, prima!
ReplyDeleteZo is dat! Die van het noorden hebben het moeilijk met niets doen. Maar het kan zalig zijn, dus geniet jij er maar fijn van. Lief van je dat je even langs kwam op mijn blog. Ben lang "wifi-arm" geweest deze vakantie, lezen ging nog wel maar reageren lukte niet. Ik was dus niet helemaal weg en vanaf volgende week ga ik proberen van er ook weer regelmatig te zijn. Onze "zo lange zomervakantie" loopt jammer genoeg alweer op zijn einde. De tijd vliegt. Lieve groetjes.
ReplyDeleteWat heerlijk die lange vakantie. Fijn weer van je te horen.
DeleteHaha, ik wil ook iedere dag iets nuttigs doen...Dat zit gewoon in de Nederlander denk ik.
ReplyDeleteToevallig hielden wij ook een niets-doen-zondag. Het was er ook echt weer voor, met 30 graden....
ReplyDeleteMooi beeldend beschreven, je stukje over dat zalige niets doen, Marthy. Ik zie het plaatje helemaal voor me! Lieve groet van hier.
ReplyDeleteIk hou het 'dolce far niente" voorbehouden voor de zondag - 'want de zevende dag rustte hij' ... Andere dagen toch ook graag wat activiteit want 'ledigheid is het oorkussen des duivels' T is niet dat ik zo gelovig ben maar het klinkt wel goed .
ReplyDeleteIk kan goed luieren hoor. En een dagje niets doen lukt me ook. Maar dan is de luiheid weer over, helaas.
ReplyDeleteGelukkig kan ik het ook, Mieke.
DeleteIk neem soms een snipperdag waarop ik weinig tot niets doe behalve lekker luieren, wat lezen, rondlopen in de tuin.
ReplyDeleteKlinkt heel verstandig, Inge.
DeleteWij zitten, na de Nièvre, Var, nu in de Perigord en overal houden ze siësta.
ReplyDelete