Dat ziet er al een stuk beter uit

Dit terrasje ligt naast de deur waarmee je ons huis binnengaat en ik begon me er aan te ergeren. Ik had een paar dagen geleden al de lege dozen en kratten opgeruimd die ik daar neer smijt als ik aan het uitpakken ben. Nu kon de bezem er door en dat was wel nodig want overal lag rommel van het haardhout wat Mart van de houtschuur naar boven haalt in open ijzeren manden. 

Een beetje ragen, vegen, het raam en de deur zemen en toen zag het er al een stuk beter uit. Al het losse spul wat staat en hangt sla ik in de winter op in de tuinkamer en dat is nu nadat het schoongemaakt is op zijn plaats gezet. Hier en daar een plant en het ziet er weer gezellig uit.

De prachtige hangpot met éénjarigen die er hangt te pronken kregen we van schoonzus en zwager voor op ons balkon, zij wisten niet dat we al weer bijna gingen vertrekken. Achterlaten was geen optie, zoiets moois wilde ik in Frankrijk hebben hangen maar hoe vervoer je zo'n grote plant. Wij namen de aanhanger mee terug naar Frankrijk en daar zat de hoge huif op.

 Mart kwam op het idee om de plant bovenin de aanhanger aan het frame van het doek te hangen. Goed vastgezet met een paar tyraps overleefde de plant de rit zonder dat er een takje gebroken was. Hij blijft daar niet hangen, gaat naar de voorkant van het huis in de zon dus ik ga nog op zoek naar een hangplant die veel schaduw kan hebben.

En dan mijn seringen, een armvol knipte ik vanmorgen. Ook in huis staat een vaas met deze schoonheden. En als je dan je neus er boven steekt, echt... zo kan alleen een sering ruiken.