Moestuinmaandag

Er is vanmorgen hard gewerkt in de moestuin. Ik heb alles geschoffeld en hier en daar met de hand nog wat onkruid weggehaald. Je moet met die schoffel niet te dicht bij je groenteplanten komen, voordat je het weet heb je een plant onthoofd. Mart heeft een mooi bouwwerk van de bonenstokken gemaakt en daarna heb ik heb bonen gelegd rondom de stokken, bij iedere stok vijf.

We hebben een net over de aardbeien gegooid en dat was hard nodig. Gister tegen de avond zaten er nog echt veel aan maar toen Mart vanmorgen vroeg wilde gaan plukken waren er heel wat verdwenen of aangevreten. Slakken zijn het niet, die laten sporen na maar veldmuizen en/of vogels zijn waarschijnlijk de boosdoeners. Geef ze eens ongelijk, onze aardbeien zijn ook zo lekker.

In een van de kelders kwam Mart deze ijzeren stoel tegen, hij mag weer in de moestuin staan. Erop een oude soepterrine waar als het goed gaat straks Oost-Indische kers uit komt groeien. Toen we de kelder opruimden vond ik een nest met drie schalen waaronder deze. Ik heb heel even overwogen om ze weg te doen maar gelukkig bedacht ik me en voor twee van die schalen heb ik inmiddels al een bestemming gevonden.

Achter de stoel tegen de muur heb ik zonnebloemzaden gepoot en de eerste komen boven de grond. Op het zakje zaad stond dat ze uit Rosult (Fr) kwamen en toen wist ik het weer, die heeft Arlet  me eens gestuurd. De zaden zijn al een paar jaar oud maar blijkbaar nog krachtig genoeg.

Nog even en we eten sla uit eigen tuin.

In de tomatenplanten had ik wat last van luis, niet veel maar ik heb toch wat gespoten met een mengsel van lauw water, groene zeep en spiritus. Eigenlijk heb ik nooit luis maar veel planten in de moestuin hebben het zwaar gehad door regen en kou en luis verschijnt op zwakke planten. Maar we hebben al een paar dagen prachtig weer en de zwakkelingen beginnen zich te herstellen. Kijk maar eens, de eerste bloemetjes in de tomaten.

Ja, ik weet het, dit ziet er wat vreemd uit, maar het gaat werken. Het zijn mijn dahliaplanten die daar op komen en ze gaan steun krijgen in hun verdere groei met behulp van palen, betonijzer en rechts wat gaas. Die rechter dahlia's zijn lage, die hebben wat minder steun nodig maar worden wel erg bossig. De grote vielen verleden met een stevige stok nog om dus daarom dit bouwwerk. We zagen het verleden jaar in een tuin toen we langs de Vlist liepen te wandelen en ik had er een paar foto's van genomen.

Nog even van dicht bij. Het betondraad kan nog hoger aan de stokken worden gezet. Handig hoor dat je een schuur hebt vol met oude bouwmaterialen en daarbij een man die daar moeilijk afscheid van kan nemen.