In dit geval was het niet Jantje maar Martje. Op de helling boven ons huis zag Mart dat de pruimenboom die daar staat vol met kleine gele pruimpjes zat. Het is waarschijnlijk een wilde pruim want wij hebben zelf een mirabel staan en die kleurt iets anders en smaakt zoeter.
Niemand die wat met die pruimen doet, het is een stukje niemandsland daar dus Mart is maar gaan rapen, er staat hier op het ogenblik veel wind en nog wat gaan plukken. In twee ochtenden hadden we schoongemaakt vierenhalve kilo pruimen.
Dat schoonmaken, de pit eruit halen, doen we altijd met zijn tweeën naast elkaar op de tuinbank, het is zo gedaan.
Kijk, zo dicht hingen de pruimen op elkaar.
Prachtig goudgeel wordt deze jam.
Gisterochtend en vanmorgen een klein uurtje bezig geweest met het koken van de jam, potten vullen en daarna alles wat ik daarvoor heb gebruikt afwassen. Er staan nu zeventien potten jam op tafel, alleen de etiketten moeten er nog op.
Wat een productie zeg! Die kleverige afwas neem je maar op de koop toe, hè?
ReplyDeleteWij eten het meeste zelf op. Op onze boterhammen komt alleen maar Stolwijkse boeren belegen kaas en onze eigen jam, niets anders, nooit.
DeleteHeerlijk, en gelukkig dat iemand er iets mee doet.
ReplyDeleteZo, die zien er goed uit... en ze lijken me nog best groot. Zonde om dit te laten liggen.
ReplyDeleteWat zal dat toch heerlijk smaken, eigengemaakte jam.
ReplyDeletemiekequilt
Een mooie kleur voor de jam en een aardige voorraad!
ReplyDeleteAls ik pruimen zie denk ik altijd aan wijn maken. Heel veel liters heb ik gemaakt, totdat de bron opdroogde. Mijn beste vriend zorgde dat ik ieder jaar voldoende voorraad pruimen had. Na zijn overlijden stopte dat uiteraard.
ReplyDeleteDie pruimen zien er zelfs aan de boom al zo lekker uit!
ReplyDeleteWat een cadeautje zeg, van de natuur! Het is even werk maar dan heb je ook wat! Heerlijk!
ReplyDelete