Ondanks de sores toch een warm gevoel

Dozen vol met wandelkaarten heb ik. Daarbij boekjes en mapjes waar leuke routes in beschreven staan, alles verzameld in de vijfentwintig jaar dat we het huis hier hebben. Ik hoefde maar een nieuw wandelboekje in een winkel te zien liggen of ik stond er al in te neuzen of het wat voor mij was. 

Sinds we de GPS gebruiken is dat wat minder geworden want ik haal nu bijna al mijn routes van internet. Alleen wordt dat wat moeilijk als je even geen internet hebt dus toch maar weer een mapje met routes erbij gehaald uit mijn voorraad. Terwijl ik daar mee bezig was zag de man het lichtje op de router van rood naar groen springen en hoera, we hadden weer internet en telefoon. 

Als je het zo'n dag of vier zonder moet doen merk je eigenlijk dat dat bijna niet meer kan. Bankzaken, contact met onze huurders en andere  belangrijke zaken via de mail en dan niet te vergeten mijn dagelijkse blog. Ik mocht gelukkig deze week even een uurtje in het gemeentekantoortje van St. Julien du Gua gebruik maken van het internet, daar was ik aardig mee gered. 
En nu maar hopen dat alles weer normaal zijn ding blijft doen, ik maakte zelfs al mensen ongerust. Blogvriendinnen die appte of alles goed met me ging. Het moet niet gekker worden maar het gaf me wel een warm gevoel.