Er zit weer leven in

Dit is de hop-marjolein, Origanum 'Kent Beauty', een prachtige plant die ik al lang heb, echt een van mijn lievelingen.  De eerste jaren ben ik voorzichtig geweest, heb ik de plant in het najaar altijd uit de pot gehaald en in de volle grond gezet. Daarna was het geen doen meer, hij werd veel te groot.

Dit jaar kreeg de plant tot half  juni geen water, op een beetje hemelwater na en was dus helemaal verdroogd, er zat geen leven meer in. Toch wilde ik hem niet weggooien. Mart heeft hem voor mij uit de pot gehaald wat met moeite ging en daarna hebben we hem een plekje in de moestuin gegeven en telkens begoten.

Regelmatig keek ik even naar de plant maar alles bleef zwart, geen piepeltje groen te zien. 'Volgend jaar ga ik een nieuwe halen' zei ik al tegen Mart, ik weet nog waar ik hem gekocht heb. Maar een week of wat geleden ging de plant aan de groei en opeens erg hard, hij vormt nu zelfs al van die mooie hopbellen.

Dit mooiertje blijft nog lekker in de moestuin staan tot volgend jaar voorjaar en dan ga ik hem opgraven. De goede stukken gaan dan in verschillende potten, kan ik ze op meerdere plekken neerzetten. 

Reacties

KnutzEls zei…
Dat is echt een beauty. En sterk ook.
Wat is de natuur toch krachtig. Fijn dat de plant het weer doet.
Emie zei…
Dankzij jouw groene vingers!
miekequilt zei…
Door jouw liefde en geduld bloeit alles op!
Sjoerd zei…
water op zijn tijd doet wonderen...
Je hebt nou eenmaal groene vingers of je hebt ze niet!!
Bertiebo zei…
De aanhouder wint
Annelies zei…
Dus zo heet de plant: hop-marjolein! Ik kan me herinneren dat we in juni boven de toen nog zieltogende (wat een mooi woord!) plant stonden en je niet op de naam kon komen. Ze is inderdaad schitterend. Gelukkig maar dat je haar niet weggegooid hebt!
Lieve groet, Annelies
Marthy zei…
Mocht het blijven lukken met die plant dan krijg je een stekje.
Marlou zei…
Ha Marthy,

wat een 💙 beauty!
Ik heb deze nog nooit eerder gezien.

Ik houd een weekje blogvrij!
Tot later, Marlou

.