De zon nodigde ons uit om een kort wandelingetje te gaan maken voordat we naar onze zoon zouden gaan om daar kerst te vieren. We liepen een rondje door de Hennepakkers, een dorpspark aan de rand van ons dorp, wij lopen er in vijf minuten naar toe. Aan beide kanten wordt het begrensd door water met aan een kant uitzicht over de polder. De lucht begon te betrekken en binnen en paar minuten trokken er donkere wolken over ons heen. Links van ons was de lucht nog blauw. Een prachtig gezicht maar het beloofde niet veel goeds. Het begon al snel te regenen en we hadden geen paraplu bij ons en ook geen jassen capuchons aan dus met drijfnatte haren kwamen we thuis.
Snel mijn haar geföhnd, het was inmiddels droog buiten en met een mand met daarin mijn chocoladepudding op weg naar onze zoon, schoondochter en de kinderen waar we een heerlijke middag en avond hadden. We spraken over het oude jaar maar ook over plannen in het nieuwe jaar, vooral bij zoon en schoondochter.
Het leven gaat door.

Haha, een goede interpretatie, Ger.
ReplyDelete