Limburgs heuvelland

Als ik er een poosje niet geweest ben begint het bij mij te kriebelen, dan wil ik naar het limburgse heuvelland. En zodoende zaten wij afgelopen vrijdag om half elf aan de kofie met kersenvlaai in Noorbeek. Want dat is het eerste wat wij doen als we daar aangekomen zijn, koffie met vlaai bestellen.

We konden de auto bij ons hotel parkeren, de wandelschoenen hadden we aan dus we liepen al snel tussen de groene heuvels. Het gras ziet er hetzelfde uit als bij ons maar die heuvels zijn wel even anders dan de platte polders rondom Stolwijk.

Overal water van kabbelende beekjes.

Of ergens uit een bron.

Deze grote deuren die dienden om met gevulde hooiwagens het erf te kunnen oprijden zie je veel in Limburg maar in deze mooie kleur had ik ze nog nooit gezien. Het huis was in dezelfde tint geschilderd.

De Jacobsschelp is het sympool van de bedevaarten naar Compostella maar ik ben er vrij zeker van dat de huidige route langs de Maas naar het zuiden gaat. Maar dit was een oude zuil van een hek dus wie weet, zal de route vroeger anders gelopen hebben.

Natuurlijk is de kleur van die blauwe luiken tegen de witte muur mooi maar ik ga voor die gordijntjes, die vind ik altijd zo leuk.

Al is het op de meeste foto's niet merkbaar maar toch hebben we vaak de zon gezien, het was heerlijk weer.

Zelfs zo goed dat de jacks al voor het middaguur in de rugzak zaten en we in onze truien verder liepen. Ik zit hier wel een beetje serieus te kijken maar dat kwam omdat ik bezig was om Mart aanwijzingen te geven hoe een foto te nemen en dat valt voor de drommel niet mee. Laat ik maar zeggen dat hij er niet voor in de wieg is gelegd.

We liepen de eerste dag voornamelijk bij de buren in de Voerstreek. Boven 's Gravenvoeren staken we de grens weer over en passeerden deze grenspaal.

We liepen wat noordelijker tot het dorpje Mheer wat zelfs nog een kasteel bezit en vandaar tussen de velden terug naar Noorbeek  naar ons hotel.

Een heerlijke dag, dik genoten!