Skip to main content

Ardèche Cevenol

We waren vandaag voor een wandeling ver zuidelijk in de Ardèche, nog onder Les Vans. We dronken eerst onze koffie op het kerkhof waar we de oude graven bewonderden en daarna liepen we Naves in. Het plaatsje uit de late middeleeuwen is helemaal gerestaureerd en zo mooi geworden. Dwalend door de geplaveide straatjes zie je steeds weer andere hoekjes die een foto waard zijn.




De kerk is een 17e-eeuws exemplaar op de fundamenten van een romaanse voorganger. Oude bromfietsjes moeten bij mij altijd even op de foto, ik heb ondertussen een verzameling van deze voertuigen. Onze wandeling voerde ons uit het dorp  naar boven met een prachtig panorama over Naves.



We liepen een 'Sentier Botanique' en toevallig in de juiste periode,  er stond van alles in bloei langs ons pad waar de foto hierboven nog maar een klein voorbeeld van is. Echt genieten.



Maar we liepen ook langs gapende afgronden met schitterende vergezichten. Op de foto hieronder zie je het kerkhof waar wij onze wandeling begonnen met er tegenover de parkeerplaats waar onze bus staat.

Aan het begin en aan het eind van de route stond een bord dat het verboden was om fossielen mee te nemen en zowaar, we hebben er een paar gezien. Hieronder een schelp, geconserveerd in gesteente, het bewijs dat hier miljoenen jaren geleden zee was.

We hadden wel een terrasje verdiend vonden we en dat deden we in Les Vans, echt een hele leuke stad waar we vaak komen. Het was de bedoeling om even wat te drinken maar we zagen zulke lekkere gerechten langs komen dat we ook maar besteld hebben. Ja, het leven is goed op het Franse land.


Comments

  1. Les Vans is inderdaad een mooi stadje, mijn zus heeft niet zover van Vans een buitenverblijf dus ken de buurt (en ook Cevenol) een beetje. Absoluut mooie streek, en waarschijnlijk zijn die wandelingen nu (het nog niet zo warm is) veel aangenamer

    ReplyDelete
  2. Het was genieten, Alet.

    ReplyDelete
  3. Wat een sfeer! Heerlijk.

    ReplyDelete
    Replies
    1. In een land als Frankrijk kom je zo veel 'sfeer' tegen, Bertie. Het is een land met een rijke historie.

      Delete
  4. Dit was weer een drie sterrendag, Mirjam;-)

    ReplyDelete
  5. Ik loop echt niet langs zo'n leuk brommertje zonder er een foto van te maken, Jeanette.

    ReplyDelete
  6. Gewoon tijdens het wandelen, op de stenen waar we over liepen zag ik twee fossielen maar wel met een kwartier er tussen. Ik lette er niet speciaal op dus er moeten er nog veel meer liggen. Bijzonder hè.

    ReplyDelete
  7. O o oh...wat heb ik een zin in mijn vakantie. Jammer genoeg duurt dat nog even, maar met zulke foto's kom ik die tijd wel door. Heerlijk land toch..

    ReplyDelete
  8. Haha, lijkt me ontzettend leuk werk, maar dan in een ander leven, Wieneke.

    ReplyDelete
  9. Ik weet welk pad jij bedoelt daar in het Bois de Paiolive, Stephanie. Hoog boven de rivier de Chassezac. Geweldig, maar inderdaad pijn in de buik.

    ReplyDelete
  10. Toen we met de kinderen die toen nog klein waren in Frankrijk eens op zoek gingen naar fossielen in een droge beekbedding hebben we er verschillende gevonden. Ik heb ze hier nog steeds in mijn letterbak liggen, zo mooi, Toos.

    ReplyDelete
  11. Haha, dan waren wij dus niet de enigen die verkeerde stippen volgenden ;o) Gelukkig kunnen wij het allebei navertellen!!

    ReplyDelete
  12. Ja Vera, vooral in de Drôme zie je er veel. Wij hebben daar drie keer gekampeerd met de kinderen en zochten altijd even.

    ReplyDelete
  13. Ja, daar heb je gelijk in, het ligt hier zomaar voor het grijpen en daar zijn we ook ontzettend blij mee.

    ReplyDelete

Post a Comment