Skip to main content
Zeker in het voorjaar als we nog geen gasten hebben, lopen we hier rond te stappen in de alleroudste kleren die we hebben. De hele dag in de tuin bezig, vaak op je knieën, dan heeft een nette broek weinig zin. In de loop van de zomer wordt het dan wel iets beter maar ik draag hier toch nog veel oude kleding uit mijn kantoortijd af, het hoeft immers niet zo modieus te zijn. Ik heb planken vol met die afdragertjes. Bij dat woord moet ik altijd aan vroeger denken. Ik kom uit een groot gezin, de oudste was een jongen en daarna kwamen er vier meisjes waar ik de derde in rij van was. Dus jullie begrijpen het wel, de jongste twee kregen de afdragertjes van de oudste twee. Mijn moeder kon heel goed naaien, zij was opgeleid als coupeuse en alle kleding werd genaaid op de naaimachine verborgen in dat meubel waar wij bij staan. Toen zij het steeds drukker kreeg met haar groter wordende gezin kwam er zelfs een thuisnaaister. Mijn eerste jas uit de winkel kreeg ik pas op mijn twaalfde toen ik naar de middelbare school ging, een antracietkleurige houtjes touwtjes. Ik zie de winkel op de Haarlemmerstraat in Leiden nog zo voor me, dat heeft blijkbaar indruk gemaakt.
Oh zo'n houtje touwtje jas... wat had ik die graag gehad. Wij noemden dat een "loden"... waarschijnlijk naar de stof waaruit ze gemaakt waren. En dan zo met van die ruitjesvoering? Afdragen zat er bij mij niet in als enig kind... (ik had liever heel veel afgedragen...) maar mijn moeder maakte wel heel veel kleren zelf. Ik had een kleedje met een boord van circusfiguren... mijn lievelingskleed. Heeft ook enorm indruk gemaakt!:-)
ReplyDeleteIk ben net als Kris enig kind en afdragen was niet nodig
ReplyDeleteMaar toch kreeg ik kleding van kinderen van mijn moeders vriendinnen. Iedereen was zuinig
Ik ben lang alleen geweest... was niks af te dragen dus. En daarna kreeg ik er een zusje bij.
ReplyDeleteMijn moeder had een Singer trapnaaimachine waar ik het zelf ook nog op geleerd heb. Geweldig ding was dat. Later had ze een elektrische, maar die vond ik lang zo fijn niet.
ReplyDeleteBijzondere foto zo, met je oudste zusje er ook nog bij.
Mijn moeder deed net zoiets, Jeanne. Zij tornde winterjassen los, bijvoorbeeld van mijn vader, de stof werd gekeerd en er werd een kinderjasje van gemaakt. Wat waren die vrouwen toch handig.
ReplyDeleteOch gut, mag je een keer naar de echte kapper en dan spuug je alles onder. We waren ook niets gewend. Het heeft jaren geduurd voordat we moeder zover krijgen dat wij naar de kapper mochten voor een model zonder strikken.
ReplyDeleteAls we uit school kwamen zat mijn moeder altijd achter de naaimachine, Emie. Grote bewondering voor die vrouwen die zich wisten te redden met het weinige dat er was na de oorlog.
ReplyDeleteAchtien jaar, jij was met recht een nakomertje Els. De mode was helemaal veranderd in die tussentijd.
ReplyDeleteHaha, een barbiepop. Volgens mij ben jij nooit als zodanig uit de verf gekomen. Bij ons thuis was het niet echt een punt, die afdankertjes. Mijn moeder had gelukkig een bijzonder goede, moderne smaak en ze wist er altijd iets van te maken.
ReplyDeleteDie zuinige tijd gold voor iedereen, Wieneke. Bij de gezinnen om ons heen was het niet anders. En dan waren wij nog in het voordeel met een moeder die én goed kon naaien én een hele goede smaak had.
ReplyDeleteHaha, volgens mij konden al die moeders uit die tijd goed naaien. Ik denk dat er ook nog niet zoveel confectie was als nu. En ja, het was goedkoper en in die tijd telde dat.
ReplyDeleteIk ben de oudste van vier en ook mijn moeder was zuinig en vlijtig. Als ze al op de bank zat 's avonds, dan was het met een berg verstelwerk of sokken om te mazen. Kleding naaien kon ze als de beste, ook van restjes stof van buurvrouwen. Zo kreeg ik eens een bikini van dezelfde stof als het overhemd van een buurjongen. Wel met bloemetjes, dus ik was degene met mazzel ;-)
ReplyDeleteBij ons ging ook veel de familie door, m.n. spullen van de baby-uitzet.
Prachtige foto Marthy en het portret van je zus erbij maakt indruk. Heb ik nog niet eerder gezien, mooi.
Ik ben natuurlijk ouder dan jou, ik ben van 1949 Elizabeth en als kind begreep je al dat het niet anders was, er was gewoon weinig geld. Als we al eens commentaar hadden zei mijn moeder: 'Het is schoon, het is heel, hup, naar school'. Ze was een kordate, mijn moeder.
ReplyDelete