Saars winkel

Gistermorgen kwam onze dochter bij ons koffie drinken, ze was jarig en wij mogen niet met zijn tweeën naar haar dus dan maar andersom. Al haar vriendinnen hadden al voor haar deur gestaan met feestmutsen en toeters en 's avonds heeft ze online met vijftien vrouwen een verjaardagsborrel gehouden. Het feestpakket daarvoor, verzorgd door het café-restaurant van twee van haar vriendinnen, had ze vrijdagmiddag zelf rondgebracht,

's Middags ging Mart, in zijn eentje, voor het eerst in lange tijd weer eens op zijn racefiets weg en ik ging even bij zoon en schoondochter langs. Het was zulk mooi weer dat we in een hoekje van de tuin konden zitten. 

Saar was lekker aan het spelen, ze had een winkeltje gemaakt. Ze kan heel goed alleen spelen, heeft veel fantasie. 

Op de bovenste lat staat open, aan de andere kant had ze gesloten geschreven.

Ze woonde boven de winkel, erg praktisch. 

Ik moest natuurlijk boodschappen bij haar doen en kon kiezen uit allerlei oude spullen die ze bij elkaar gezocht had. 'Ik heb een kringloopwinkel oma' vertelde ze trots. 

Ik koos wat uit en wilde met een eurootje betalen maar dat mocht niet want volgens Saar betaal je in een kringloopwinkel met steentjes. Dus er zat niets anders op om wat steentjes te zoeken zodat ik kon betalen. Ik kreeg zelfs nog 'geld' terug, had dus een koopje.