Ons dorp had vroeger heel veel cafés, er is nu nog één over gebleven, café 'Het Wapen van Stolwijk'. Zo'n café speelt in een klein dorp een grote rol. Jongelui die zaterdag 's avonds uit geweest zijn komen er nog even bij elkaar voordat ze hun bed in duiken. Dat is een gevarieerd gezelschap, want hier maakt het niet uit of je boerenknecht bent, economie studeert, bouwvakker bent of zoon van de burgemeester, alles gaat hier zonder aanziens des persoons met elkaar om. Ook op zaterdag maar dan overdag komen de jagers die door de polder hebben getrokken hier lunchen. Zelf drink ik er weleens een kopje koffie met dochter Floor, zomaar voor de gezelligheid. De twee uitbaatsters zijn vriendinnen van haar. Tijdens de kermis en koningsdag kan je voor het café over de koppen lopen, jong en oud door elkaar. 's Zomers zit het het terras vol met mensen die fietsend de Krimpenerwaard verkennen. 'Het Wapen' hoort bij Stolwijk, we zijn blij met ons café.

Toen onze kinderen opgroeiend waren heb ik me in het begin erg verbaasd over het ontbreken van standsverschillen tussen al die jonge mensen, Stefanie. Nu weet ik ondertussen niet beter en ben er zelfs trots op dat dit in ons dorp bestaat.
ReplyDeleteHet ziet er sfeervol uit, dat café van jullie. Veel dorpen en steden hebben wel een Wapen van ..... of een Hof van ....
ReplyDeleteJammer hè Elizabeth, dat er al zoveel moois op het Dorpsplein is weggebroken.
ReplyDelete