Hart

Vanmorgen om kwart voor acht meldde ik me in het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda voor het onderzoek naar mijn hartfunctie. Eerst drie buisjes bloed afgestaan en toen een gesprek met de cardioloog. Daarna werd er in de loop van de morgen een ECG en een echo-cardiogram gemaakt. Als laatste kreeg ik een inspanningstest, fietsen op een hometrainer met elektroden aan. Ik had er geen moeite mee, vond het zelfs wel goed gaan. Al snel daarna werd ik weer door de cardioloog uit de wachtkamer gehaald. Nou, het onderzoek wees uit dat er niets mis is met mijn hart. Waarom was de ECG eind december dan niet helemaal zuiver? Ik heb geen vet op mijn borst, heb een mager bovenlijf. Een ECG registreert de elektrische prikkel die de spiercellen in het hart laat samentrekken en bij mij wordt er dan wat teveel geregistreerd wat bij iemand met een beetje vet op die plek nooit geregistreerd zou worden. Typisch iets voor iemand met mijn bouw, zei de cardioloog. Blijft dan nog over de pijn op mijn borst waar ik al drie jaar regelmatig last van heb. We kwamen samen tot de conclusie dat het toch echt een ontsteking van een spieraanhechting aan het borstbeen moet zijn. Zeldzaam, niets aan te doen en hoort bij mijn soort reuma. Mijn hart is het niet, verzekerde hij mij nogmaals en het klinkt misschien gek maar dat heb ik ook nooit gedacht. Blijven doen wat je wilt doen en bij teveel pijn maar een pijnstillertje, zei hij. Was ik helemaal met hem eens, deed ik toch al.
Dus we gaan gewoon weer verder met leven.....gelukkig maar.